Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w wyroku z dnia 14 kwietnia 2026 roku (sygn. akt I SA/Gd 187/26), rozstrzygnął istotny spór dotyczący granic stosowania preferencyjnych stawek podatku od nieruchomości przez podmioty prowadzące działalność leczniczą. Orzeczenie to wpisuje się w dotychczasową linię orzeczniczą deprecjonującą apteki, w tym kontekście.
Sprawę zainicjowała skarga spółki T. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Słupsku, która utrzymywała w mocy wcześniejszą decyzję Burmistrza Miasta Chojnice. Przedmiotem sporu było określenie wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2024 rok.
Skarżąca spółka, będąca zarejestrowanym podmiotem leczniczym, zadeklarowała do opodatkowania preferencyjną stawką budynki o łącznej powierzchni 346,20 m². Argumentowała, że powierzchnie te są związane z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej i zajmują je podmioty udzielające tych świadczeń. Organ podatkowy zakwestionował to uprawnienie w odniesieniu do trzech rodzajów pomieszczeń:
- Apteki ogólnodostępnej, w której udzielane są także porady medyczno-farmaceutyczne i wykonywane szczepienia.
- Pomieszczeń administracyjnych, niezbędnych do funkcjonowania opieki zdrowotnej.
- Dyspozytorni transportu medycznego.
WSA w Gdańsku, po rozpoznaniu sprawy, uchylił decyzje organów obu instancji. Wskazał przy tym na błędną interpretację przepisów w kluczowym aspekcie dotyczącym transportu sanitarnego.
Kryteria stosowania stawki preferencyjnej
Fundamentem rozstrzygnięcia była interpretacja art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (u.p.o.l.). Zgodnie z tym przepisem, obniżone stawki podatku stosuje się do budynków lub ich części związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń.
Sąd podkreślił, że dla zastosowania preferencji konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek:
- Przesłanka przedmiotowa: Budynek lub jego część musi być związany z udzielaniem świadczeń zdrowotnych.
- Przesłanka podmiotowa: Pomieszczenia muszą być zajmowane przez podmiot udzielający tych świadczeń.
Ważnym elementem uzasadnienia było odwołanie się do statusu podmiotu leczniczego. Sąd wskazał, że uzyskanie wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą (prowadzonego przez właściwego wojewodę) jest warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za udzielający świadczeń zdrowotnych. Jednakże, sam wpis do rejestru nie jest automatycznym „paszportem” do niższej stawki dla wszystkich nieruchomości danego podmiotu.
Problem aptek: Placówka ochrony zdrowia czy podmiot leczniczy?
Jeden z najciekawszych wątków wyroku dotyczy statusu aptek. Skarżąca spółka stała na stanowisku, że apteka, jako placówka ochrony zdrowia publicznego (zgodnie z art. 86 ust. 1 Prawa farmaceutycznego), powinna korzystać z preferencji podatkowej, zwłaszcza jeśli realizuje szczepienia lub porady medyczne.
Sąd kategorycznie odrzucił tę argumentację. Główne argumenty WSA to:
- Zakaz łączenia ról: Zgodnie z art. 100 ust. 2 pkt 5a lit. a) Prawa farmaceutycznego, podmiot prowadzący aptekę ogólnodostępną nie może być wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą.
- Charakter uboczny: Czynności takie jak pomiar ciśnienia czy szczepienia, nawet jeśli są wykonywane w aptece, mają charakter uboczny i nie zmieniają podstawowego statusu apteki, która nie jest podmiotem leczniczym w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej.
- Odrębne rejestry: Apteki figurują w Krajowym Rejestrze Zezwoleń na Prowadzenie Aptek, a nie w rejestrze podmiotów leczniczych.
W konsekwencji, pomieszczenia zajęte na aptekę muszą być opodatkowane stawką najwyższą, właściwą dla prowadzenia działalności gospodarczej.
– Wskazywane przez stronę skarżącą działania w zakresie szczepień, kwalifikacji i porad medycznych nie uzasadniają uznania, że zostały spełnione przesłanki opodatkowania apteki na warunkach przewidzianych dla podmiotów prowadzących działalność leczniczą – wskazał WSA.
Administracja i dyspozytornia…
Kolejnym spornym punktem były pomieszczenia administracyjne. Spółka argumentowała, że administracja jest niezbędna do funkcjonowania opieki zdrowotnej. Sąd stanął jednak po stronie organów podatkowych, wskazując, że w tych pomieszczeniach nie są wykonywane świadczenia zdrowotne, lecz czynności biurowe.
Uzasadnienie odwołuje się do konieczności ścisłego interpretowania przepisów przyznających ulgi podatkowe. Skoro w pomieszczeniach administracyjnych realizowana jest „działalność biurowa”, nie można uznać ich za bezpośrednio związane z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d u.p.o.l..
Sąd uznał również, że transport medyczny (sanitarny) stanowi świadczenie opieki zdrowotnej. Organ podatkowy stał na stanowisku, że dyspozytornia transportu medycznego nie jest związana z działalnością leczniczą. WSA uznał to podejście za błędne, wskazując na szereg przepisów:
- Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych: Definiuje transport sanitarny jako przewóz osób lub materiałów wymagających specjalnych warunków, służący udzielaniu świadczeń zdrowotnych (art. 5 pkt 33a).
- Zarządzenia Prezesa NFZ: Potwierdzają one, że przedmiotem umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej mogą być usługi w rodzaju „pomoc doraźna i transport sanitarny”.
Sąd nakazał organom podatkowym ponowną ocenę pomieszczeń dyspozytorni, biorąc pod uwagę wpisy w księdze rejestrowej skarżącej spółki. Jeśli transport medyczny jest tam ujęty jako rodzaj udzielanych świadczeń, pomieszczenia te mogą kwalifikować się do preferencyjnej stawki.
Apteki bez preferencji
Wyrok WSA w Gdańsku (I SA/Gd 187/26) utrzymuje dotychczasową linię orzeczniczą w kontekście aptek. Dostarcza jednak też kilku nowych, ciekawych wniosków:
- Transport sanitarny to działalność lecznicza: To najważniejsza konkluzja, otwierająca drogę do niższych podatków dla firm świadczących usługi medycznego przewozu chorych.
- Apteka bez preferencji: Potwierdzono restrykcyjne podejście do aptek – zakaz ustawowy łączenia działalności aptecznej z leczniczą (w rozumieniu rejestrowym) wyklucza stosowanie preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości.
- Administracja opodatkowana standardowo: Budynki biurowe podmiotów leczniczych, w których nie odbywa się bezpośredni proces leczenia, nie korzystają z obniżonych stawek.
- Kluczowa rola wpisu do rejestru: Podstawą do jakichkolwiek roszczeń o niższą stawkę jest posiadanie statusu podmiotu leczniczego i ujęcie danej działalności w księdze rejestrowej.
Decyzja Sądu o uchyleniu rozstrzygnięć organów obu instancji zmusza Burmistrza Miasta Chojnice do ponownego przeanalizowania statusu pomieszczeń dyspozytorni transportu medycznego. To może skutkować znacznymi oszczędnościami podatkowymi dla skarżącej spółki.
©MGR.FARM
Udostępnij tekst w mediach społecznościowych