W stanowisku przekazanym do Departamentu Polityki Lekowej i Farmacji Ministerstwa Zdrowia PTFK oraz Konsultant Krajowy w dziedzinie Farmacji Klinicznej wskazują, że projekt ustawy o receptach powinien stanowić kolejny etap wdrażania ustawy o zawodzie farmaceuty. Według autorów dokumentu może być również impulsem do dalszego rozwoju świadczeń farmaceutycznych w Polsce. Podkreślają oni, że przyszłych rozwiązań nie należy projektować wyłącznie z perspektywy apteki ogólnodostępnej.
– Zakres uprawnień powinien być określony przede wszystkim przez kwalifikacje farmaceuty, charakter danego świadczenia oraz relację terapeutyczną z pacjentem, a nie wyłącznie przez miejsce wykonywania zawodu – wskazują autorzy stanowiska.
Zdaniem PTFK świadczenia farmaceutyczne powinny rozwijać się nie tylko w aptekach. Organizacja widzi dla nich miejsce również w szpitalach, podstawowej opiece zdrowotnej, ambulatoryjnej opiece specjalistycznej, opiece długoterminowej oraz hospicyjnej.
Czy Twoim zdaniem farmaceuta powinien mieć możliwość wystawiania recepty również poza apteką?
Recepty także poza apteką
Jednym z najdalej idących postulatów zawartych w stanowisku jest rozszerzenie możliwości wystawiania recept przez farmaceutów poza aptekę ogólnodostępną. Obecnie dyskusja wokół tzw. recepty kontynuowanej koncentruje się głównie na farmaceutach pracujących w aptekach. PTFK uważa jednak, że takie uprawnienie powinno przysługiwać również farmaceutom udzielającym świadczeń w innych częściach systemu ochrony zdrowia.
– Farmaceuta powinien być uprawniony do wystawienia recepty również w szpitalu, poradni szpitalnej, podstawowej opiece zdrowotnej, ambulatoryjnej opiece specjalistycznej, opiece długoterminowej, hospicjum lub w praktyce zawodowej, o ile dysponuje danymi niezbędnymi do oceny terapii, dokumentuje udzielone świadczenie oraz zapewnia przekazanie informacji do lekarza prowadzącego. – wskazują w piśmie do MZ przedstawiciele PTFK.
Autorzy dokumentu podkreślają, że takie rozwiązanie mogłoby mieć szczególne znaczenie podczas wypisu pacjenta ze szpitala. Sprawdziłoby się także przy kontynuacji leczenia zgodnie z planem terapeutycznym oraz monitorowaniu bezpieczeństwa farmakoterapii.
PTFK popiera indywidualną praktykę farmaceutyczną
Towarzystwo pozytywnie odniosło się również do pomysłu wprowadzenia indywidualnej i grupowej praktyki farmaceutycznej. O takim rozwiązaniu od wielu miesięcy mówi Naczelna Izba Aptekarska. Zdaniem PTFK nowe przepisy mogłyby zwiększyć samodzielność farmaceutów. Ułatwiłyby także wykonywanie świadczeń poza tradycyjnym modelem funkcjonowania apteki. Organizacja zastrzega jednak, że praktyka zawodowa nie powinna stać się obowiązkowym warunkiem realizacji świadczeń przez farmaceutów zatrudnionych w szpitalach, POZ czy AOS.
– Praktyka zawodowa powinna stanowić jedną z dopuszczalnych form wykonywania świadczeń, a nie warunek ich realizacji przez farmaceutę zatrudnionego w szpitalu, POZ, AOS lub innym podmiocie – podkreśla PTFK w swoim stanowisku.
PTFK postuluje również stworzenie jasnych zasad dotyczących odpowiedzialności zawodowej, obowiązkowego ubezpieczenia OC, dokumentacji medycznej oraz dostępu do EDM. Ich zdaniem realizacja recepty kontynuowanej, przeglądu lekowego czy konsultacji farmakoterapeutycznej wymaga szerszego dostępu do informacji niż sama historia realizacji recept. PTFK postuluje, aby prawo dostępu do dokumentacji medycznej oraz możliwość dokonywania wpisów wynikały z realizacji konkretnego świadczenia i rzeczywistej relacji terapeutycznej z pacjentem. Nie powinny natomiast zależeć wyłącznie od miejsca zatrudnienia farmaceuty. Według organizacji farmaceuci powinni mieć możliwość dokumentowania przeprowadzonych przeglądów lekowych, zidentyfikowanych problemów lekowych oraz rekomendacji przekazywanych innym członkom zespołu terapeutycznego.
Usługi farmacji klinicznej bez zamkniętego katalogu
PTFK proponuje również wprowadzenie ustawowej delegacji, która umożliwi określenie minimalnych standardów organizacyjnych, jakościowych i dokumentacyjnych dla usług farmacji klinicznej. Jednocześnie organizacja podkreśla, że przepisy nie powinny tworzyć zamkniętego katalogu dopuszczalnych działań farmaceutów.
Takie standardy mogłyby objąć m.in. koncyliację lekową, przeglądy farmakoterapii, monitorowanie leków wysokiego ryzyka, edukację pacjentów, racjonalizację antybiotykoterapii oraz usługę „Lek specjalistyczny”. Autorzy dokumentu zwracają również uwagę na potrzebę szerszego wykorzystania farmaceutów w opiece nad pacjentami objętymi programami lekowymi. Dotyczy to także osób stosujących leki specjalistyczne.
Finansowanie powinno pochodzić ze środków publicznych
PTFK zgadza się z postulatami dotyczącymi finansowania nowych świadczeń farmaceutycznych. Organizacja podkreśla, że zwiększanie odpowiedzialności klinicznej farmaceutów musi iść w parze ze stabilnym finansowaniem. Towarzystwo nie wskazuje jednak jednego modelu rozliczania usług. W stanowisku wymienia m.in. płatności za udokumentowany epizod opieki, finansowanie pakietowe, włączenie usług do istniejących produktów NFZ oraz wykorzystanie współczynników jakościowych. Zdaniem PTFK docelowym źródłem finansowania świadczeń farmaceutycznych powinny być środki Narodowego Funduszu Zdrowia.
Autorzy stanowiska wyraźnie wskazują, że proponowane zmiany powinny stać się początkiem szerszej reformy. W ich ocenie przyszły model opieki farmaceutycznej powinien opierać się przede wszystkim na kwalifikacjach farmaceuty i jego roli w procesie leczenia pacjenta. Organizacja deklaruje również gotowość do dalszej współpracy z Ministerstwem Zdrowia przy opracowywaniu standardów usług, zasad odpowiedzialności zawodowej oraz modeli finansowania świadczeń farmaceutycznych.
Źródła
- PTFK.pl — Stanowisko Polskiego Towarzystwa Farmacji Klinicznej oraz Konsultanta Krajowego w dziedzinie Farmacji Klinicznej w sprawie projektu ustawy o receptach oraz o zmianie niektórych innych ustaw, praktyki zawodowej farmaceuty oraz finansowania świadczeń udzielanych przez farmaceutów
Udostępnij tekst w mediach społecznościowych