Magazyn mgr.farm

Różnicowanie oparzeń

2 stycznia 2015 10:12

90% przypadków oparzeń (łac. combustio) stanowią oparzenia termiczne, wywołane działaniem wysokiej temperatury na skórę. Niewielkie oparzenia zazwyczaj nie są zbyt uciążliwe, jednak nasilający się ból i dyskomfort często skłaniają pacjentów do wizyty w aptece i szukania porady u farmaceuty. W jakich przypadkach nasza pomoc będzie skuteczna, a kiedy musimy odesłać pacjenta do lekarza?

fire-449868_1920.jpg

Po pierwsze – posługując się podziałem według głębokości urazu, należy rozróżnić rodzaj oparzenia:

  • I stopnia – obejmuje najbardziej zewnętrzną warstwę skóry, czyli naskórek. W miejscu uszkodzenia widać wyraźne zaczerwienienie, pojawia się uczucie pieczenia oraz ból, zazwyczaj o małym natężeniu. Nie pojawiają się pęcherze, a rana goi się od 2 do 10 dni, nie pozostawiając blizny.
  • II stopnia powierzchowne (IIA) – sięga w pewnym stopniu w głąb skóry właściwej. Pojawia się zaczerwienienie i dużo pęcherzy wypełnionych płynem surowiczym, pacjent odczuwa intensywny ból. Gojenie trwa nawet do 3 tygodni, ale rzadko pozostają blizny.
  • II stopnia głębokie (IIB) – obejmuje naskórek i całą grubość skóry właściwej. Nie powstają pęcherze, a ból jest słaby, ponieważ uszkodzeniu ulegają nocyreceptory. Gojenie trwa około miesiąca i często pozostawia blizny.
  • III stopnia – uszkadza również naczynia i nerwy skórne oraz tkankę tłuszczową podskórną. Podczas gojenia skóra staje się twarda i sucha, często wymaga przeszczepu.
  • IV stopnia – tkanki ulegają zwęgleniu (łac. carbonisatio) i mają kolor czarny, występuje martwica mięśni, ścięgien i kości. Oparzenie takie często prowadzi do amputacji, niepełnosprawności, a w ciężkich przypadkach do śmierci.

Rozległe oparzenia II stopnia i każde III stopnia są bezwzględnym wskazaniem do skierowania pacjenta do lekarza!

Kolejnym krokiem, jaki powinniśmy podjąć, jest ocena rozległości oparzenia. Jedna z metod opiera się na znajomości procentowego udziału poszczególnych części ciała w całkowitej powierzchni skóry. U dorosłych obowiązuje reguła dziewiątek: 9% powierzchni ciała odpowiada głowa, 9% każda z kończyn górnych, 18% przód tułowia, 18% tył tułowia, 18% każda z kończyn dolnych, 1% okolice krocza. U dzieci obowiązuje zaś reguła piątek: 20% powierzchni to głowa, 20% przód tułowia, 20% tył tułowia, 10% każda z kończyn.
W drugiej, prostszej, metodzie zasięg oparzenia szacujemy, przyjmując zasadę, że powierzchnia dłoni pacjenta jest równa w przybliżeniu 1% powierzchni jego ciała.
Niezwłocznej konsultacji lekarskiej wymagają pacjenci, których poparzeniu uległo więcej niż 10% powierzchni ciała – w przypadku dorosłych i 5% w przypadku dzieci! (wg American Burn Association)

Pozostałe przypadki, w których należy odesłać pacjenta do lekarza:

  • poparzenia twarzy, szyi i klatki piersiowej
  • poparzenia krocza
  • objawy ogólne, jak: zaburzenia świadomości, nudności i wymioty

Nieleczone lub źle leczone oparzenia grożą poważnymi powikłaniami. Do najczęściej występujących zaliczamy infekcje bakteryjne, które z uszkodzonego miejsca mogą przedostać się do krwi i spowodować ciężką sepsę. Rozległe oparzenia, nawet tak płytkie jak I stopnia, mogą grozić wstrząsem hipowolemicznym. Rozwija się on wskutek przemieszczania znacznych objętości krwi do naczyń skórnych i przechodzenia płynu z krwi do tkanek (wysięk surowiczy). Nawet niepozorne oparzenie może skończyć się groźnie, dlatego tak ważne jest, abyśmy potrafili ocenić, czy uraz wymaga interwencji lekarskiej, czy też sami jesteśmy w stanie skutecznie pomóc pacjentowi, proponując leki bez recepty. Jakie preparaty przyniosą ulgę w oparzeniu? O tym już za tydzień.

Jak oceniasz artykuł?

Twoja ocena: Jeszcze nie oceniłeś/aś artykułu

Udostępnij tekst w mediach społecznościowych

0 komentarzy - napisz pierwszy Komentujesz jako gość [ lub zarejestruj]

Odpowiadasz:

avatar
Akceptuję regulamin dyskusji *
Komentujesz jako gość! Chcesz być informowany o nowych komentarzach w temacie? Zarejestruj się, lub jeśli już masz konto w grupie farmacja.net - .

Powiązane artykuły

Czy stres może powodować cukrzycę? Czy stres może powodować cukrzycę?

Lekarze od lat badają negatywne skutki stresu dla ludzkiego organizmu. Zwłaszcza u tak zwanych „emoc...

Na straży ciśnienia krwi Na straży ciśnienia krwi

Nadciśnienie tętnicze każdego roku powoduje dziewięć milionów zgonów. Finansowany przez UE projekt b...

Hydrochlorotiazyd zwiększa ryzyko nowotworu skóry Hydrochlorotiazyd zwiększa ryzyko nowotworu skóry

Badania wykazały zwiększone ryzyko rozwoju nowotworu skóry, który nie jest czerniakiem, przy stosowa...