Naukowcy przeanalizowali elektroniczną dokumentację medyczną ponad 18 000 osób dorosłych z nadwagą (BMI ≥27 ) lub otyłością (BMI ≥30) stosujących tirzepatyd (Mounjaro) lub semaglutyd (Ozempic) w okresie od maja 2022 r. do września 2023 r. Po raz pierwszy postawiono pytanie – który z tych powszechnie stosowanych obecnie leków jest bardziej skuteczny w utracie masy ciała w populacji dorosłych z nadwagą lub otyłością.
Chociaż u większości dorosłych z nadwagą lub otyłością na skutek leczenia zaobserwowano 5% lub jeszcze większą utratę masy ciała, korzyści były większe po zastosowaniu tirzepatydu. Prawie 82% pacjentów przyjmujących Mounjaro straciło 5% lub więcej masy ciała, a w przypadku pacjentów stosujących Ozempic było to tylko 67%.
– Podczas badania określiliśmy różnice w prawdopodobieństwie osiągnięcia 5% lub większej, 10% lub większej i 15% lub większej utraty masy ciała oraz procentowej zmianie masy ciała po 3, 6 i 12 miesiącach leczenia. – wyjaśniają naukowcy.
Skuteczność tirzepatydu aż dwukrotnie większa
Wśród badanej grupy 81,8% osób otrzymujących tirzepatyd w porównaniu do 66,5% otrzymujących semaglutyd osiągnęło 5% lub większą utratę masy ciała. 62,1% w porównaniu do 37,1% osiągnęło 10% lub większą utratę masy ciała. Natomiast aż 42,3% w porównaniu do zaledwie 18,1% osiągnęło 15% lub większą utratę masy ciała w ciągu 365 dni. Oznacza to, że skuteczność tirzepatydu jest dwukrotnie większa przy utracie 15 % początkowej masy ciała od semaglutydu. Średnia utrata masy ciała była również stale wyższa wśród osób przyjmujących tirzepatyd w miarę upływu czasu.
Mounjaro jeszcze bardziej skuteczniejsze wraz z upływem czasu
Po trzech miesiącach osoby przyjmujące Mounjaro straciły średnio 6% początkowej wagi, a osoby stosujące semaglutyd mniej niż 4%. Po sześciu miesiącach średnia utrata wagi u osób przyjmujących tirzepatyd wynosiła 10%. Natomiast u osób stosujących semaglutyd wciąż 4%. Jeszcze większą różnicę odnotowano po roku od rozpoczęcia leczenia. Osoby stosujące tirzepatyd po 12 miesiącach utraciły średnio 15% masy ciała. W tym samym czasie pacjenci przyjmujące semaglutyd straciły średnio 8% wagi.
– Osoby otrzymujące Mounjaro miały większe prawdopodobieństwo osiągnięcia 5% lub większej, 10% lub większej i 15% lub większej utraty wagi. Doświadczyły też większych redukcji masy ciała po 3, 6 i 12 miesiącach” – podsumowują badacze. „Według naszej wiedzy badanie to stanowi pierwsze kliniczne badanie porównawczej skuteczności tirzepatydu i semaglutydu u dorosłych z nadwagą lub otyłością. – czytamy na stronie czasopisma.
Co istotne podczas badania nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Ponadto zgodnie z badaniami klinicznymi, zaobserwowano większą redukcję masy ciała u osób bez cukrzycy typu 2 w porównaniu z osobami z cukrzycą typu 2. Warto zaznaczyć, że osoby, u których nie stwierdzono znacznego spadku masy ciała zazwyczaj przerywały leczenie. Dotyczyło to ponad połowy pacjentów, których wyniki były w badaniu brane pod uwagę.
Tirzepatyd i semaglutyd przełomem w leczeniu otyłości?
– Chociaż tirzepatyd był skuteczniejszy niż semaglutyd u pacjentów przyjmujących każdy z badanych leków utrata masy ciała była znaczna. – powiedział dr Nick Stucky, wiceprezes ds. badań Truveta.
Nadwaga i otyłość to obecnie bardzo powszechne schorzenia będące przyczyną zachorowań na wiele chorób przewlekłych i zwiększenia śmiertelności.
– Do tej pory farmakologiczne leczenie otyłości było mocno ograniczone. Nie było szczególnie dobrze tolerowane i miało umiarkowany wpływ na masę ciała. Obecnie jednak nowsze terapie, w tym agonista receptora peptydu glukagonopodobnego 1 (GLP-1) semaglutyd i podwójny agonista GLP-1 i polipeptydu hamującego wydzielanie żołądkowe (GIP), czyli tirzepatyd, wykazały znaczną skuteczność w redukcji masy ciała u pacjentów z otyłością, z cukrzycą typu 2 i bez niej, w randomizowanych badaniach klinicznych (RCT ).”- czytamy w opisie badania.
Zarówno semaglutyd jak i tirzepatyd pierwotnie opracowano jako leki na cukrzycę typu 2, ale z upływem czasu zatwierdzono ich stosowanie w celu odchudzania. Oba leki działają poprzez naśladowanie działania hormonu jelitowego GLP-1. Odgrywa on rolę w utrzymaniu stabilnego poziomu cukru we krwi. Ich działanie spowalnia również trawienie i zwiększa uczucie sytości. Fakt, że Mounjaro stymuluje również drugi hormon jelitowy zwany GIP może wyjaśniać zwiększone efekty zaobserwowane w tym badaniu.
– Konieczne są dalsze prace w celu porównania skuteczności tirzepatidu i semaglutydu w innych kluczowych punktach końcowych (np. redukcji poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych). – sugerują naukowcy.
Źródło:
https://jamanetwork.com/journals/jamainternalmedicine/fullarticle/2821080
https://www.drugs.com/news/mounjaro-bests-ozempic-weight-loss-120122.html
https://edition.cnn.com/2024/07/08/health/mounjaro-ozempic-weight-loss-study-says/index.html
