REKLAMA
Artykuł sponsorowany
wt. 5 grudnia 2023, 09:06

Zgaga efektem świątecznego przejedzenia

Zgaga jest najczęstszym objawem choroby refluksowej, polegającej na cofaniu się treści żołądkowej do przełyku. W efekcie, kwas solny który się w niej znajduje, powoduje drażnienie błony śluzowej przełyku, co objawia się w postaci uczucia pieczenia w klatce piersiowej, za mostkiem oraz w gardle [1].

Zgaga jest najczęstszym objawem choroby refluksowej, polegającej na cofaniu się treści żołądkowej do przełyku. (fot. Shutterstock)

Choroba refluksowa przełyku to jedno z najczęstszych schorzeń gastroenterologicznych występujących w społeczeństwie krajów wysoko rozwiniętych. Szacuje się, że nawet 40% osób dorosłych tej populacji, odczuwa przykre dolegliwości związane z tą chorobą przynajmniej raz w miesiącu, a 10% nawet codziennie.  Zwiększone ryzyko wystąpienia zgagi pojawia się także w okresie okołoświątecznym. Tłuste i obfite posiłki, a także mała aktywność fizyczna sprzyjają cofaniu się treści żołądkowej do przełyku [2,3]. Zatem nic dziwnego, że w okresie przedświątecznym w aptekach pojawia się wielu pacjentów, którzy poszukują preparatu, skutecznego w łagodzeniu tych przykrych dolegliwości.

Pacjent ze zgagą w okresie okołoświątecznym

Dzień przed Wigilią, aptekę odwiedza stały pacjent, pan Jan. Prosi on o preparat, który w sposób szybki zniweluje uczucie zgagi, które u niego pojawia się zawsze w okresie świątecznym. Pan Jan został poinformowany, że uczucie pieczenia w przełyku w okresie okołoświątecznym jest prawdopodobnie efektem spożywania tłustych i obfitych posiłków [4]. Predyspozycja do pojawienia się tego przykrego objawu choroby refluksowej wynika także z nadwagi Pana Jana, oraz faktu, że pali on papierosy [2,4]. Ponadto, na pojawienie się zgagi u niego wpływ może mieć także jeden z leków, który stosuje- amlodypina. Należy ona do antagonistów kanałów wapniowych, których stosowanie negatywnie wpływa na funkcjonowanie bariery antyrefluksowej, co może sprzyjać cofaniu się treści żołądkowej do przełyku [4].

Leki stosowane w terapii objawów choroby refluksowej przełyku

Przed wyborem odpowiedniego leku łagodzącego zgagę, należy zdać sobie sprawę, że jest ona objawem przewlekłym, który po okresach remisji, szybko nawraca [4]. Podjęcie się terapii mającej na celu niwelowanie przykrych dolegliwości chorobowych, jakim jest zgaga powinno zostać skorelowane z procesem zapobiegania wystąpienia potencjalnych powikłań [5]. Do substancji leczniczych, które są najczęściej w tym celu stosowane, należy zaliczyć:

  1. Leki zobojętniające kwas solny: zaliczymy do nich węglan wapnia oraz sole magnezu i glinu. Ich mechanizm działania polega na buforowaniu kwasu solnego znajdującego się w żołądku lub zarzucanego do przełyku. Co więcej, leki te w obecności kwasu solnego tworzą swoisty żel, który chroni przed uszkodzeniem błonę śluzową wyścielającą przewód pokarmowy. Ponadto wykazują one działanie hamujące wobec enzymu proteolitycznego- pepsyny [3,5].  Leki zobojętniające kwas solny mają za zadanie przede wszystkim szybkie zmniejszenie nasilenia objawów choroby refluksowej przełyku. Nie mają one natomiast zdolności leczniczych wobec zmian zapalnych w obrębie błony śluzowej przełyku. W związku z tym ich stosowanie ograniczone jest do krótkotrwałego leczenia objawowego związanego z tym schorzeniem [3,4]. 
  2. Leki hamujące wydzielanie kwasu solnego w żołądku: możemy tu wymienić dwie głównego grupy leków: 
  • inhibitory pompy protonowej (IPP): ze względu na wysoką skuteczność terapeutyczną są one obecnie najczęściej stosowaną grupą leków w leczeniu choroby refluksowej żołądka. Jednak ich przyjmowanie obarczone jest koniecznością stosowania się do ważnych zasad związanych z ich schematem dawkowania. Przede wszystkim należy je stosować na 45-60 minut przed zjedzeniem posiłku. Dopiero obecność pokarmu w świetle żołądka aktywuje prolek, jakim są IPP do ich formy aktywnej. Najwyższą skuteczność leczniczą IPP zachowują, gdy są przyjmowane na czczo. Co więcej, ich działanie nie wpływa na zmniejszenie nocnego wydzielania kwasu solnego [4,5]; 
  • antagoniści receptorów histaminowych H2: łączą się one odwracalnie z receptorami histaminowymi znajdującymi się w ścianie komórek okładzinowych żołądka [3]. Co więcej, mają one zdolność do zmniejszania wyrzutu pepsyny oraz objętości soku żołądkowego. Ich zaletą jest szybki efekt terapeutyczny, który pojawia się już po 1 godzinie od zażycia leku i utrzymuje się aż do 12 godzin. Mimo że leki te słabiej niż IPP hamują wydzielanie kwasu solnego, to działanie to jest niezależne od spożycia posiłków. Ponadto ta grupa leków bardzo dobrze kontroluje refluks nocny [5]. Substancją zaliczaną do tej grupy leków, dostępną na polskim rynku, jest obecnie tylko i wyłącznie famotydyna; 

 Manti Extra- innowacyjne rozwiązanie w leczeniu zgagi dla Pana Jana

Panu Janowi został zaproponowany preparat Manti Extra. W swoim składzie zawiera on:

  • węglan wapnia i wodorotlenek magnezu, które wykazują działanie zobojętniające kwas solny
  • famotydynę, która hamuje wydzielanie kwasu solnego poprzez blokowanie receptorów H2 obecnych w ścianach komórek okładzinowych żołądka. Jej maksymalne działanie jest osiągane już po 1-3 godzin od zażycia leku. Co więcej, utrzymuje się ono nawet przez 10-12 godzin. 

Dzięki takiemu składowi preparatu, łagodzeniu objawów zgagi, jakie pojawiają się u Pana Jana w okresie okołoświątecznym będzie dwutorowe. Z jednej strony, za pomocą substancji zobojętniających kwas solny, w sposób szybki złagodzona zostanie niezwykle przykra dolegliwość, jaką jest zgaga. Z drugiej strony, dzięki mechanizmowi działania famotydyny, efekt hamowania wydzielania kwasu solnego będzie silny i długotrwały. Famotydyna i antacydy w preparacie Manti Extra to innowacyjne połączenie, które znajduje zastosowanie w krótkotrwałym leczeniu objawów związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego u osób powyżej 16. roku życia [5].


Bibliografia: 

  1. Wiercińska M. Zgaga: co to jest zgaga, jakie są jej przyczyny. Medycyna Praktyczna. Publikacja online 23.09.2022. dostęp: https://www.mp.pl/pacjent/objawy/50665,zgaga
  2. Korzonek M, Dziergas A, Kuczyńska M. Choroba refluksowa przełyku- problem wciąż aktualny. Forum Medycyny Rodzinnej 2014; 8 (5): 201-210. 
  3. Banks M. Choroba refluksowa przełyku: najnowsze badanie i postępowanie. Clinical Medicine 2009; 6 (9): 600-604. 
  4. Gąsiorowska A, Janiak M, Waśko-Czopnik D, Skrzydło-Radomańska B, Drobnik J, Mastalarz- Migas A, Rydzewska G. Postępowanie u pacjentów z objawami choroby refluksowej przełyku- rekomendacje dla lekarzy rodzinnych. Lekarz POZ 2019; 3-4: 245-265. 
  5. Dąbrowski A. Nowości w dziedzinie hamowania wydzielania kwasu solnego w żołądku. Gastroenterologia Kliniczna 2014; 6 (4): 127-133. 
  6. CHPL Manti Extra. 

Manti Extra, tabletki do rozgryzania i żucia. Famotydyna 10 mg + Magnezu wodorotlenek 165 mg + Wapnia węglan 800 mg. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Dekstraty (źródło glukozy) – 413 mg. Wskazania do stosowania: U dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 16 lat do krótkotrwałego leczenia objawowego dolegliwości związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego, takich jak: zgaga, niestrawność, ból i pieczenie w nadbrzuszu. Dawkowanie: Dla dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 16 lat. W celu złagodzenia objawów, należy żuć jedną tabletkę. Nie należy połykać tabletek w całości. Aby zapobiec zgadze, należy zastosować jedną tabletkę 15 do 60 min przed jedzeniem lub piciem napojów, które powodują niestrawność. Nie należy przekraczać dawki dobowej dwóch tabletek. Jeżeli pomimo 15 dni nieprzerwanego leczenia objawy nie ustąpiły lub uległy nasileniu, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem w celu weryfikacji diagnozy i ewentualnego zastosowania innej metody leczenia. Przeciwwskazania: Nadwrażliwość (uczulenie) na famotydynę lub inne leki zmniejszające produkcję kwasu solnego w żołądku (np. ranitydyna, cymetydyna itp.) lub na leki zobojętniające kwas solny (węglan wapnia, wodorotlenek magnezu) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą lub inne uczulenia; Ciężka niewydolność nerek. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności: Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z podejrzeniem owrzodzenia żołądka oraz takich, u których występują dodatkowe niepokojące objawy (niezamierzone zmniejszenie masy ciała, trudności w połykaniu, nawracające wymioty, krwiste lub fusowate wymioty, smoliste stolce) należy wykluczyć jakiekolwiek procesy nowotworowe w obrębie układu pokarmowego (Produkt Manti Extra może łagodzić objawy i opóźniać rozpoznanie choroby podstawowej). W przypadku niewydolności nerek produkt powinien być stosowany pod nadzorem lekarza. Należy również kontrolować stężenie wapnia i magnezu we krwi. U pacjentów z nieprawidłową czynnością nerek może dochodzić do kumulacji jonów magnezu, które mogą sprzyjać rozwojowi depresji, chorób ośrodkowego układu nerwowego i innych objawów hipermagnezemii. U pacjentów z nieprawidłową czynnością wątroby i nerek, lek powinien być stosowany z ostrożnością. Jeśli u pacjenta występują poniższe dolegliwości powinien on skonsultować się z lekarzem przed użyciem leku: – ból w klatce piersiowej (lub w okolicach barków), płytki oddech, pocenie, promieniowanie bólu do kończyn górnych, karku, ramion lub żuchwy (zwłaszcza, gdy towarzyszą mu trudności z oddychaniem); – trudności z połykaniem, ból podczas połykania; – zawroty głowy, nudności, wymioty; – wymioty z domieszką krwi, fusowate wymioty; – krwawienie z odbytu, krwawe stolce, smołowate stolce; – zgaga utrzymująca się dłużej niż trzy miesiące; – zgaga, której towarzyszą ból, zawroty głowy, nadmierne pocenie się; – długotrwały ból brzucha; – jeżeli u pacjenta w wieku powyżej 40 lat nastąpiła ostatnio zmiana objawów związanych z niestrawnością i zgagą, lub pojawiły się nowe objawy; – nieoczekiwana utrata masy ciała; – potwierdzona hiperkalcemia, ponieważ produkt zawiera wapń; – potwierdzona hipofosfatemia, ponieważ produkt może ją nasilać; – potwierdzona hiperkalciuria jeśli w przeszłości występowały kamienie nerkowe lub kamica dróg moczowych. Długotrwałe stosowanie produktu zwłaszcza w skojarzeniu z innymi lekami zawierającymi wapń i (lub) witaminę D, może zwiększać ryzyko rozwoju u pacjenta hiperkalcemii oraz następczej niewydolności nerek. Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych: Glukoza (składnik dekstratów): Pacjenci z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego. Sód: Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”. Działania niepożądane: Działania niepożądane dla Manti Extra tabletki do żucia zgłaszane są rzadko. Zazwyczaj są łagodne, szybko ustępują i są odwracalne po zaprzestaniu stosowania produktu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są: ból głowy, nudności i biegunka. Działania niepożądane wymieniono według częstości występowania: bardzo często (≥1/10) ; często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (
Wszelkie prawa zastrzeżone farmacja.net sp. z o. o