Poprzedni wpis zakończyłam w momencie rejestracji w Pharmaceutical Society of Ireland, czyli instytucji nadającej prawo do praktykowania w Irlandii (czytaj więcej: [b][url=https://mgr.farm/opinie/farmaceuta-w-irlandii-jak-nabyc-prawo-do-pracy-na-zielonej-wyspie]Farmaceuta w Irlandii: jak nabyć prawo do pracy na Zielonej Wyspie?[/url][/b]). Znajdujemy się w momencie, kiedy bohatersko przebrnęliśmy przez gąszcz przepisów, dokumentów i terminów. Zaczynamy więc wysyłać CV. Na popularnych serwisach typu jobs.ie czy [i]ie.indeed.com[/i] natykamy się jednak na oferty dla [i]superintendent pharmacist, supervising pharmacist, relief pharmacist, suport pharmacists[/i] oraz [i]locum pharmacists[/i]. Co one oznaczają? I co ważniejsze: jako kto chcę pracować?
[b]Superintendent pharmacist[/b] – szef szefów. W sieci jest to najwyższy farmaceuta, który na co dzień nie pracuje w aptece, tylko zapewnia, że we wszystkich aptekach w firmie przestrzega się prawa i praca idzie płynnie. Ta pozycja nie ma polskiego odpowiednika, a szkoda. Zapobiega ona wywieraniu presji przez właściciela czy niższych menadżerów na zespole – presji mogącej wynikać np. z braku zrozumienia przepisów prawa farmaceutycznego czy chęci cięcia wydatków kosztem bezpieczeństwa pacjenta. W aptekach prywatnych [i]supervising[/i] pełni jednocześnie rolę superintendent, co ma sporo sensu, gdyż jedna osoba jest w stanie pracować na co dzień i nadzorować.
[b]Supervising pharmacist[/b] – odpowiednik polskiego kierownika. Uwaga: w Irlandii po czterech latach uniwersytetu i roku stażu jest się licencjatem farmacji! Taka osoba jest pełnoprawnym farmaceutą i stopień magistra nie jest potrzebny, żeby być kierownikiem – wymagane są trzy lata irlandzkiego doświadczenia w aptece.
[b]Support pharmacist[/b] – to ‘drugi’ farmaceuta, wspomagający kierownika, pracujący na pełen etat.
[b]Locum pharmacist[/b] – farmaceuta na godziny, rekrutowany za pośrednictwem agencji. Dwie wiodące agencje w Irlandii to Pharmaconex i Clarity Locums. Przygotowują one pracowników do obsługi wszystkich programów aptecznych obecnych na rynku i oferują wyższe stawki w przeliczeniu na godzinę niż dla początkujących [i]support[/i]. Minusem jest to, że w przeciwieństwie do stawki [i]support[/i], w stawce locum nie jest uwzględnione ubezpieczenie od błędów w wydawaniu leków. Plusem – tak samo, jak z nadgodzinami w Polsce – kończymy swoją zmianę i znikamy, słowem unikamy odpowiedzialności wynikającej z codziennego kontaktu z lokalnym pacjentem. Dobry locum pyta stały personel z danej apteki, jak może pomóc i za bardzo się nie wychyla, co by nie narobić bałaganu, np. obiecując pacjentowi gwiazdkę z nieba i znikając.
[b]Relief pharmacist[/b] – pojęcie odnoszące się głównie do pracowników sieci. To taki ‘latający’ farmaceuta, pracujący jeden do kilku dni w tygodniu w jednej aptece, a kilka następnych w innej, gdziekolwiek w firmie jest potrzeba. Jest zatrudniony w firmie, w przeciwieństwie do locum, co ma zalety takie jak wyżej wymienione ubezpieczenie. Dla firmy również jest to również, gdyż nie musi polegać na agencjach i ma pracownika wdrożonego w jej politykę. [i]Relief[/i] może też pracować dla prywatnych aptek, w których właściciel bierze większość zmian, ale na 2-3 dni w tygodniu potrzebuje zastępstwa. Taki farmaceuta będzie pracował w tej samej aptece co tydzień, ale ponieważ nie ma tam całego etatu, jego posada też będzie nazywana [i]relief[/i].
Warto zatem zmodyfikować swoje CV i odnieść polskie doświadczenie do języka stosowanego w Irlandii. Moje doświadczenie jako [i]support[/i] i [i]locum[/i] mówiło pracodawcy dużo więcej niż to, co umieściłam pierwotnie w opisie posady, czyli mało czytelne ‘master of pharmacy’ z opisem, czy praca była na etat, czy na godziny.
Ostatecznie zdecydowałam się aplikować na posadę [i]support pharmacist[/i], jako tę, która w dłuższym horyzoncie czasowym pozwoli mi więcej i szybciej się nauczyć. Czego jak czego, ale nauki było przede mną mnóstwo i miałam tego świadomość.
CV powysyłane, telefony zaczynają dzwonić, czas na rozmowę kwalifikacyjną…
*dot. pracy w aptece otwartej
