[b]Ile lat trwają studia farmaceutyczne w Nowej Zelandii? [/b]
Najpierw należy zdobyć stopień licencjata farmacji w Szkole Farmacji na Uniwersytecie w Otago lub Uniwersytecie w Auckland. Następnie konieczne jest ukończenie rocznego stażu (rejestracja jako stażysta) prowadzonego przez EVOLVE – część zespołu PSNZ (Pharmaceutical Society of New Zealand – Nowozelandzkie Towarzystwo Farmaceutyczne) oraz organ regulacyjny (PCNZ – Pharmaceutical Council of New Zealand, Farmaceutyczna Izba Nowozelandzka). Podczas stażu należy wypełnić konkretne zadania, poddać się ocenie oraz pomyślnie przejść 2 egzaminy (pisemny i ustny). Można być zarejestrowanym w różnym zakresie praktyki: stażysta, farmaceuta oraz farmaceuta z możliwością wypisywania recept.
[b]Jaki asortyment znajduje się w nowozelandzkich aptekach? [/b]
Sprzedajemy w aptekach najróżniejsze rzeczy. Wszystko zależy od tego, gdzie znajduje się apteka i jakiego jest typu. Większość sprzedaje środki pierwszej pomocy i sprzęt medyczny i inne materiały (np. tlen, wózki inwalidzkie, nebulizatory, opatrunki), obuwie terapeutyczne, sprzęt medyczny (np. ciśnieniomierze, glukometry, monitory cholesterolu), prezenty i kosmetyki (np. perfumy, kosmetyki do makijażu), witaminy, minerały, suplementy diety i produkty do kontrolowania masy ciała, produkty ochraniające skórę, skarpety, przybory turystyczne (np. mydła, adaptery), okulary przeciwsłoneczne, artykuły dla dzieci, herbaty i inne.
[b]W jakim wymiarze pracy pracujesz? [/b]
Średnio farmaceuta zatrudniony na cały etat przepracowuje 40-43 godziny tygodniowo. Czas pracy farmaceutów zatrudnionych na niepełny etat i farmaceutów dyżurujący jest uzależniony od ich umowy. Większość pracuje jako pełnoetatowi farmaceuci w aptekach ogólnodostępnych. Mamy także kilkoro farmaceutów szpitalnych, nauczycieli akademickich i niewielką ilość w przemyśle. Praca pełnoetatowa może wiązać się z pracą w weekendy i wieczory.
[img]https://mgr.farm/sites/default/files/nz.png[/img]
[b]A ile zarabiają farmaceuci w Nowej Zelandii? [/b]
Średnie roczne zarobki farmaceutów w Nowej Zelandii to:
[list]
[*]stażysta – 35 tys. dolarów nowozelandzkich (ponad 100 tys. zł),
[*]farmaceuta (1-5 lat doświadczenia) 70-80 tys. NZD,
[*]kierownik apteki średnio 80-90 tys. NZD,
[*]farmaceuta dyżurujący 40 NZD za godzinę (116 zł)
[/list]
Średnia stawka godzinowa nowozelandzkiego farmaceuty to 33,55 NZD za godzinę. Szacuje się, że stawka ta nieznacznie wzrośnie w ciągu pierwszych 5-10 lat pracy. Jednak żadne dodatkowe doświadczenie nie ma zbyt dużego wpływu na wynagrodzenie.
[b]Czy farmaceuci mogą poszerzać swoje kwalifikacje i uprawnienia, na przykład o wypisywanie recept? [/b]
Tak, farmaceuci mogą ukończyć wiele kursów i zapewnić dodatkowe usługi włączając przepisywanie recept, szczepienia, wydawanie antykoncepcji awaryjnej lub trimetoprimu w celu leczenia zakażeń układu moczowego oraz sildenafilu. Do tego dochodzą pomiary glukozy we krwi, cholesterolu, kwasu moczowego, ciśnienia krwi, przeglądy lekowe, monitorowanie krzepliwości krwi w aptekach ogólnodostępnych, ocena farmakoterapii, pierwsza pomoc…
PSNZ zapewnia także farmaceutom możliwości i źródła (np. seminaria, konferencje audio, webinary, podręczniki itp.) do dalszego rozwoju i aktualizowania swojej wiedzy medycznej. Ciągłe kształcenie jest wymogiem prawnym, aby utrzymać rejestrację jako farmaceuta. Dokonuje się tego za pomocą programu ENHANCE. Istnieją także usługi mające zapewnić pomoc w doradztwie pacjentom.
[b]Czy w tym zawodzie pracuje w Nowej Zelandii więcej kobiet czy mężczyzn? [/b]
W przeszłości było więcej mężczyzn pracujących jako farmaceuci, czego skutki można dostrzec jeszcze dziś. Starsi farmaceuci i właściciele aptek to właśnie mężczyźni. W ciągu ostatnich 15 lat jednak studia farmaceutyczne kończyło więcej kobiet więc proporcje uległy zmianie na korzyść kobiet. W mojej grupie wiekowej i do 5 roczników wcześniej współczynnik kobiet do mężczyzn wynosił mniej więcej 60/40, a może nawet 70/30.
[b]Kto może być właścicielem apteki w Nowej Zelandii? [/b]
Obecnie farmaceuta musi być większościowym udziałowcem (właścicielem) apteki. Było to jednak przedmiotem żarliwej dyskusji w ciągu minionego roku. Mimo sprzeciwów uchwalono legislacyjnie własność aptek i uzyskiwanie licencji.
[b]A czy w nowozelandzkich aptekach pracują technicy farmaceutyczni? [/b]
Tak. Zazwyczaj technicy robią wszystko to, co farmaceuta – poza doradzaniem i wydawaniem leków kontrolowanych, podpisywaniem recept (chyba, że przeszli specjalne szkolenie, aby uzyskać akredytację), komponowaniem produktów doraźnych (wyjątkiem są technicy, którzy uzyskali akredytację). Zwykle są oni odpowiedzialni za „utrzymywanie” apteki.
[b]Czy farmaceutów w Nowej Zelandii obowiązuje klauzula sumienia? Czy możecie odmówić wydania leku pacjentowi uzasadniając to względami etycznymi lub religijnymi? [/b]
Tak. Jeśli farmaceuta ma wątpliwości wydając lek może poinformować pacjenta lub strony dlaczego. Jeśli potrzebuje pomocy to PDA (Pharmacy Defence Association, Stowarzyszenie Obrony Farmaceutów) może mu doradzić i zapewnić pomoc. PDA pomaga również farmaceutom, kiedy nie są pewni, co powinni zrobić, gdy popełnią błąd lub w innych problemach.
Posiadamy także kodeks etyki, którym musimy się kierować. Zawiera on także możliwość odmówienia wydania leku, jeśli czujemy się z tym niekomfortowo z powodu etycznego lub religijnego. Przykładem może być antykoncepcja awaryjna.
Są farmaceuci, którzy nie zgadzają się z tą praktyką i wtedy nie przechodzą oni dodatkowych kursów, aby zostać akredytowanym w pomocy przy antykoncepcji awaryjnej. Wówczas w aptece przez cały czas musi być dostępny inny farmaceuta, który otrzymał akredytację w tym zakresie, jeśli apteka promuje się informując o takiej usłudze. Jeśli nie ma akredytowanego farmaceuty apteka zobowiązana jest do usunięcia takiej informacji.
[b]Jak wyglądają recepty w Nowej Zelandii? [/b]
Zazwyczaj są one formatu A5. Muszą być papierowe (elektroniczne recepty są w trakcie prac rejestracyjnych, program nie został jeszcze sfinalizowany), mogą być wydrukowane elektronicznie lub wypisane ręcznie. Muszą zawierać nazwisko lekarza, podpis, specjalizację, pełne nazwisko pacjenta, adres oraz wiek w przypadku osób poniżej 13 r.ż. Wszystkie leki podlegające kontroli muszą być wypisane ręcznie na specjalnym papierze z wtórnikami w 3 egzemplarzach i zawierać wszystkie informacje zgodne ze specjalnymi zasadami.
[b]Czy mogłabyś w skrócie opisać działanie systemu refundacji leków w Nowej Zelandii? [/b]
Istnieje kilka elementów, które wpływają na refundację i czy pacjent otrzyma dofinansowanie od rządu. Wybór, który pacjent jest uprawniony do otrzymania środków jest ustalany przez Ministerstwo Zdrowia. Z kolei to, które leki rząd zdecyduje się refundować oraz kryteria, które muszą być spełnione w celu uzyskania dodatkowego finansowania jest ustalany przez Pharmac – harmonogram farmaceutyczny. Procedury dotyczące recept, tego jak mają być zrealizowane by można było ubiegać się o zwrot refundacji, jest ustalany przy pomocy podręcznika procedur aptecznych.
Mieszkańcy (i niekiedy obcokrajowcy przebywający w kraju i posiadający wizę) są zarejestrowani pod opieką lekarza, który posiada nowozelandzkie prawo wykonywania zawodu. Dzięki temu dostają leki refundowane i płacą za nie tylko 5 NZD. Apteka otrzymuje później zwrot refundacji na pokrycie kosztów zakupu i wydania leku.
[b]W Polsce dużym problemem jest brak dostępu aptek do ważnych leków. Jak to wygląda w Nowej Zelandii? [/b]
Jest to stały problem w Nowej Zelandii, zwłaszcza, że Pharmac zazwyczaj decyduje się tylko na jedno źródło zaopatrzenia. Cele jest uzyskanie leków i sprzętu w najniższych cenach, jednak powoduje wiele problemów w dostępie do leków. W rezultacie musimy wydawać pacjentom leki raz na miesiąc, a nie jako świadczenie 3-miesięczne.
