Ostatni taki rządowy dokument datowany jest na 18 marca 2004 r. i obejmował lata 2004-2008. Dawno się zdezaktualizował. W ostatnich latach w opiece zdrowotnej wiele się zmieniło, ale żaden dokument Ministerstwa Zdrowia nakreślający ramy nowej polityki lekowej nie powstał.
Polityka lekowa jest integralnym elementem polityki zdrowotnej państwa. To także prewencja, prowadzenie edukacji zdrowotnej i profilaktyki dla pacjentów. Powinna stanowić wsparcie realizacyjne Narodowego Programu Zdrowia na lata 2016-2020 oraz konkretne wypełnienie Nowej Strategii Ministerstwa Zdrowia.
Zdaniem BCC, zasadnym jest przyjęcie nowego rządowego dokumentu pt. „Polityka lekowa państwa”. Określenie w nim priorytetów zarówno z punktu widzenia pacjentów, lekarzy, aptekarzy, hurtowników oraz przemysłu farmaceutycznego. Dokument w preambule powinien przedstawiać aktualny stan polityki i gospodarki lekowej w Polsce. Powinien zwięźle określać ramy czasowe i harmonogram prac realizatorów polityki lekowej: Ministerstwo Zdrowia; Narodowy Instytut Leków; Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych; Narodowy Fundusz Zdrowia; Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny; Główny Inspektorat Sanitarny; Główny Lekarz Weterynarii; Główny Inspektor Farmaceutyczny.
Ministerstwo Zdrowia uważa, że taki dokument jest zbędny. Resort stoi na stanowisku, że wystarczy ustawa o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, a także obowiązujące prawo farmaceutyczne. Naszym zdaniem jest to błędne rozumowanie. Polityka lekowa państwa powinna być precyzyjnie określona i wyznaczać wszystkim podmiotom cele na dziś oraz na lata następne.
źródło: BCC
