– Metformina jest lekiem powszechnie stosowanym i niedrogim, więc nie sądzimy, żeby umieszczenie jej w wykazie cokolwiek zmieniło, jeśli chodzi o stosowanie. Natomiast umieszczenie analogów długodziałających jest istotnym krokiem naprzód – mówi prof. Leszek Czupryniak, kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych i Diabetologii WUM.
Analogi długodziałające to insuliny, które są najbezpieczniejsze pod kątem ryzyka wywoływania hipoglikemii, czyli zbyt niskiego poziomu cukru.- Uważamy to za bardzo dobre rozwiązanie. Cały czas zabiegamy o poprawę dostępności analogów długodziałających dla wszystkich pacjentów chorych na cukrzycę. Pacjenci w starszym wieku są szczególnie narażeni na niedocukrzenia, więc to że będą mogli bezpłatnie otrzymać te insuliny, bardzo nas cieszy. Na pewno będzie to korzystne dla pacjentów – komentuje Leszek Czupryniak.
Analogi długodziałające refundowane są u chorych z cukrzycą typu 2 w dwóch przypadkach. Pierwszy to pacjent, który jest co najmniej przez pół roku leczony insuliną izofanową NPH i hemoglobiną glikowaną, ale terapia jest nieskuteczna. Kolejny przypadek dotyczy pacjentów, u których występują ciężkie, mocno nawracające niedocukrzenia. Taka sama zasada obowiązuje również pacjentów po 75 roku życia, chcących skorzystać z listy leków oznaczonych literą „S”.
źródło: newsrm.tv
