Polski Przegląd Nauk o Zdrowiu opublikował tekst pt. „Farmaceuta kliniczny szansą zbilansowania wydatków na farmakoterapię szpitalną”, w którym argumentują postawioną tezę.
Farmacja kliniczna kładzie nacisk na szeroko pojęte znaczenie leku dla chorego, pomijając lek jako produkt rynkowy. Zadaniem farmacji klinicznej jest wykształcenie orientacji na chorego. Priorytetową umiejętnością, jako musi posiąść farmaceuta, jest umiejętność komunikacji z członkami zespołu leczącego, a przede wszystkim z chorym.
Farmacja szpitalna kładzie nacisk na racjonalne wydatkowanie środków na ochronę zdrowia, szczególnie w zakresie wydatków na farmakoterapię. Zasadnicza rola w tym procesie należy do farmaceutów, którzy powinni regulować koszt farmakoterapii poprzez wprowadzenie właściwego schematu obiegu informacji o lekach, ułatwiającego lekarzom dobór preparatu, postać i drogę jego podania przy równocześnie najmniejszym koszcie. Powinni także współpracować z osobami zarządzającymi szpitalem.
Zasadniczym zadaniem farmaceuty klinicznego jest nadzór nad bezpieczeństwem i poprawnością stosowania farmakoterapii u pacjentów. Zadanie to farmaceuta wykonuje poprzez dokładne informowanie pacjentów o działaniu leku, obserwuje występowanie działań niepożądanych, przewiduje skutki interakcji pomiędzy stosowanymi lekami, lekami a żywnością, lekami a wyrobami medycznymi służącymi do podawania leku, a także poprzez przeciwdziałanie błędom w dawkowaniu i podawaniu ich oraz nadzór nad gospodarką lekiem na oddziale.
Źródło: aptekaszpitalna.pl
