Pod koniec ubiegłego roku Amerykańska Agencja Żywności i Leków FDA zatwierdziła nowy lek, który znajdzie zastosowanie w terapii raka trzustki. Olaparib używany będzie w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z przerzutowym gruczolakorakiem trzustki z mutacją BRCA. Dzięki jego zastosowaniu, wydłużeniu ulegnie czas przeżycia wolnego od progresji (PFS). FDA podjęła decyzję na podstawie analizy rezultatów badania klinicznego POLO.
Winne mutacje genetyczne
Mutacje w genach BRCA 1/2 to jedno z zaburzeń genetycznych, które poddane jest intensywnym badaniom klinicznym. Do tej pory udało się stwierdzić, że mutacje w tych genach prowadzą do upośledzenia mechanizmów naprawy uszkodzonego DNA – w konsekwencji, może to skutkować wzrostem ryzyka nowotworzenia, a w dalszym ciągu rozwojem choroby. Dlatego w rodzinach, które obciążone są mutacjami genetycznymi typu BRCA1 oraz BRCA2, odnotowuje się zwiększone ryzyko zachorowania na nowotwory, w tym na raka jajnika, piersi, ale też raka trzustki.
Przeprowadzenie badania genetycznego w kierunku nosicielstwa takich mutacji może pomóc w podjęciu odpowiednich kroków, by zmniejszyć ryzyko zachorowania – to jednak nie wszystko. Odpowiednia wiedza dotycząca tych mutacji, jest równie istotna w przypadku osób chorych. Dzięki niej możliwe jest dopasowanie lepszej do potrzeb pacjenta terapii (czytaj też: Kannabinoidy nie zmniejszają bólu wywołanego chorobą nowotworową).
Testowany olaparib
Dr Leszek Kraj, onkolog kliniczny z Kliniki Hematologii, Onkologii Chorób Wewnętrznych Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, opowiada w rozmowie z Głosem Onkologicznym: „W przypadku raka trzustki trwają obecnie zaawansowane badania kliniczne III fazy, w których testowana jest skuteczność leków z grupy inhibitorów PARP (m.in. olaparib) właśnie u pacjentów z mutacjami w genach BRCA1/2 i PALB2. Co więcej, jeśli wiemy, że u danego pacjenta mamy do czynienia z rakiem trzustki, którego podłoże stanowi mutacja BRCA1/2, jest to dla onkologa cenna informacja w doborze chemioterapeutyku.
Wiadomo bowiem, że ten nowotwór charakteryzuje się większą wrażliwością na chemioteraputyki z grupy tzw. pochodnych platyny (np. oksaliplatyna czy cisplatyna), które możemy zastosować w leczeniu raka trzustki”.
Należy podkreślić, że rak trzustki w dalszym ciągu pozostaje chorobą, o której przyczynach powstania i czynnikach ryzyka wiemy stosunkowo niewiele (zobacz: Ryzyko wzrostu występowania nowotworów, które NDMA może zwiększyć, jest niewielkie).
Źródło: AM/zwrotnikraka.pl
