REKLAMA
śr. 17 stycznia 2018, 06:58

Minister Zdrowia nie zgodził się na nową aptekę. Znamy powód…

W 2017 roku do Ministra Zdrowia wpłynęły trzy wnioski w sprawie wydania zezwolenia na prowadzenie apteki z pominięciem ustawowych ograniczeń demograficznych i geograficznych: dwa z Wielkopolski i jeden z województwa dolnośląskiego. Jak do tej pory decyzję podjęto tylko w sprawie jednego z nich…

Tryb przewidziany w art. 99 ust. 3a-3h ustawy Prawo farmaceutyczne nie może stanowić „alternatywnej ścieżki” uzyskania zezwolenia na prowadzenie apteki. (fot. MGR.FARM)

– Od momentu wejścia w życie tzw. „Apteki dla aptekarza” do Ministerstwa Zdrowia wpłynęły 3 wnioski farmaceutów dotyczące wydania zezwolenia na prowadzenie apteki z pominięciem ograniczeń ustawowych (demograficznych i geograficznych), zgodnie z art. 99 ust. 3e ustawy Prawo farmaceutyczne – poinformowała kilka tygodni temu naszą redakcję Danuta Jastrzębska, Naczelnik Wydziału Obsługi Mediów Ministerstwa Zdrowia (czytaj więcej: [b][url=https://mgr.farm/content/trzy-wnioski-do-ministra-zdrowia-o-apteke-w-trybie-specjalnym]Trzy wnioski do Ministra Zdrowia o aptekę w trybie specjalnym[/url][/b]. – 2 wnioski złożyli farmaceuci dla których właściwy miejscowo jest Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny, zaś 1 wniosek dotyczył obszaru działania Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego.

Przypomnijmy, że zgodnie z obowiązującymi od 26 czerwca 2017 roku przepisami, zezwolenia na nowe apteki wydawane są wyłącznie w sytuacji spełnienia odpowiednich wymogów demograficznych i geograficznych. Zezwolenie takie wydaje się, jeżeli na dzień złożenia wniosku o wydanie zezwolenia, liczba mieszkańców w danej gminie, w przeliczeniu na jedną aptekę ogólnodostępną, wynosi co najmniej 3000 osób i odległość od miejsca planowanej lokalizacji apteki do najbliższej funkcjonującej apteki ogólnodostępnej, liczona pomiędzy wejściami do izb ekspedycyjnych aptek w linii prostej, wynosi co najmniej 500 metrów. Liczba mieszkańców nie ma jednak znaczenia, jeśli odległość od miejsca planowanej lokalizacji apteki do najbliżej funkcjonującej apteki ogólnodostępnej, liczona pomiędzy wejściami do izb ekspedycyjnych aptek w linii prostej, wynosi co najmniej 1000 metrów.

„Apteka dla aptekarza” wprowadziła jednocześnie rozwiązanie, które umożliwia wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki z pominięciem ograniczeń demograficznych i geograficznych. Wynika ono z art. 99 ust. 3e ustawy Prawo farmaceutyczne im mówi, że minister właściwy do spraw zdrowia może, ze względu na ważny interes pacjentów i konieczność zapewnienia im dostępu do produktów leczniczych, wyrazić zgodę na wydanie przez wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej z pominięciem wspomnianych ograniczeń.

Jak wynika z informacji, do których dotarła redakcja MGR.FARM w ubiegłym roku Minister Zdrowia podjął decyzję tylko w sprawie jednego z trzech wniosków, jakie wpłynęły do niego w 2017 roku. Była to decyzja odmowna.

W uzasadnieniu decyzji Marcin Czech (z uprawnienia Ministra Zdrowia) zwrócił uwagę między innymi na wystarczając liczbę aptek, która już znajduje się w okolicy, gdzie miałaby znaleźć się nowa placówka.

Okazuje się też, że przedsiębiorca wnioskujący o wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki z pomięciem kryteriów demograficznych i geograficznych, decyzją WIF i GIF niedawno stracił zezwolenie na prowadzenie innej apteki.

Minister Zdrowia zwrócił uwagę, że aktualnie działające w danej miejscowości apteki, zapewniają bezpieczny dostęp pacjentom do produktów leczniczych, dlatego też w jego ocenie niezasadnym byłoby pominięcie ograniczeń geograficznych i demograficznych w procesie wydawania zezwolenia dla nowej apteki.

– Należy mieć na względzie, że możliwość wyrażenia zgody na odstąpienie od wymogów demograficznych i geograficznych stanowi kwestię wtórną wobec procedury rozpatrywania wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w normalnym trybie – czytamy w uzasadnieniu Ministra Zdrowia. – Innymi słowy, ten ekstraordynaryjny tryb nie może zastępować standardowej procedury oceny wniosku o wydanie nowego zezwolenia, do czego uprawnieni są wojewódzcy inspektorzy farmaceutyczni.

Resort podkreśla, że za zgodą Ministra Zdrowia można zastosować pewne preferencyjne zasady, w kontekście oceny demograficznego i geograficznego aspektu lokalizacji aptek, dlatego też ww. trybu nie można zastosować bez uprzedniego wystąpienia z wnioskiem złożonym w ramach standardowej procedury.

Tryb przewidziany w art. 99 ust. 3a-3h ustawy Prawo farmaceutyczne nie może stanowić „alternatywnej ścieżki” uzyskania zezwolenia na prowadzenie apteki.

Zgodnie z art. 99 ust. 3h prawa farmaceutycznego, minister właściwy do spraw zdrowia wyraża zgodę lub odmawia wyrażenia zgodny, o której mowa w ust. 3e, w terminie 30 dni od dnia doręczenia pozytywnych opinii przez wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego. Z kolei w myśl art. 99 ust. 3f ww. ustawy, wydanie zgody, o której mówi ust. 3e, wymaga pozytywnej opinii WIF w zakresie zasadności pominięcia ograniczeń geograficznych i demograficznych oraz pozytywnej opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce planowanej lokalizacji apteki.

W przypadku apteki, na którą o zgodę poproszono Ministra Zdrowia, WIF negatywnie zaopiniował wniosek, dotyczący wyrażenia zgody na wydanie przez wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej z pominięciem ograniczeń ustawowych. W związki z tym Minister Zdrowia odmówił wydania zgody na prowadzenie apteki.

Stanowisko Ministra Zdrowia można pobrać z [b][url=https://mgr.farm/sites/default/files/skan_stanowiska_mz.pdf]TEGO ADRESU[/url][/b]

Źródło: MGR.FARM

Profilaktyka i właściwa terapia odleżyny – na co warto zwrócić uwagę?

17 maja 202408:58

Odleżyny lub też ciężko gojące się rany to wymagający problem, który wbrew pozorom dotyka sporej grupy pacjentów. Pojawienie się odleżyn może komplikować proces terapeutyczny innej choroby, bądź też być powodem dodatkowych trudności wymagających wdrożenia właściwego postępowania. W tym kontekście zasadnym wydaje się posiadanie wiedzy nt. tego, jak radzić sobie z tego typu problemami. Warto też wiedzieć, jak przeciwdziałać powstawaniu odleżyn, gdyż obecne na rynku preparaty dają również i taką możliwość.

Odleżyny to tak naprawdę uraz/uszkodzenie obszaru skóry obejmującego zwykle skórę i tkanki podskórne [1]. W wielu przypadkach uszkodzenie obejmuje także podskórną tkankę tłuszczową [2]. Tego typu rany powstają na skutek ucisku, tarcia, wilgoci lub też połączenia wszystkich tych niekorzystnych czynników [1]. Nowe rekomendacje proponują, aby odleżyny definiować zatem jako „urazy uciskowe” [2].

Co do zasady odleżyny powstają głównie w miejscach narażonych na ucisk w czasie unieruchomienia danej osoby [2]. Oznacza to, że najbardziej narażone na pojawienie się odleżyn są tkanki znajdujące się w okolicach kości krzyżowej, kości ogonowej, a także kończyn dolnych, zwłaszcza bioder i pięt [2]. Wszystko dlatego, że długotrwały ucisk prowadzi wprost  do niedokrwienia tych okolic. W wyniku tego komórki w tych miejscach są niedotlenione i nieodżywione. Konsekwencją tego jest rozwój stanu zapalnego, nadprodukcja wolnych rodników i upośledzenie normalnych procesów regeneracji skóry [2]. Im dłużej utrzymuje się taki stan, tym większe ryzyko powstania odleżyn.

Kto jest najbardziej narażony na wystąpienie odleżyny?

Częstość występowania odleżyn jest różna, niemniej jednak istnieje zależność, że im dłuższy czas opieki nad pacjentem unieruchomionym, tym większe jest ryzyko tego typu zmian skórnych [2,3]. Generalnie statystyki pokazują, że częstość występowania waha się od kilku do nawet 30% u pacjentów objętych opieką długoterminową [3]. Pojawienie się odleżyn znacząco komplikuje dotychczasowy proces terapeutyczny i zwykle znacząco go wydłuża. Co gorsza – odleżyny zwiększają wskaźniki śmiertelności wśród pacjentów [3,4].

W praktyce istnieje kilka czynników, które wyraźnie zwiększają ryzyko wystąpienia odleżyn. Zalicza się do nich przede wszystkim unieruchomienie i ograniczenie mobilności danej osoby [2,3,4]. Nie bez znaczenia jest także wiek (osoby starsze są bardziej narażone z racji zmian w strukturze skóry oraz niedoborów dietetycznych) [2,3,4]. Odleżynom sprzyjają także niektóre schorzenia, jak cukrzyca, zakrzepica czy też reumatoidalne zapalenie stawów [2,4]. Wiele badań pokazuje jednak, że ogromne znaczenie w kontekście przeciwdziałania i terapii odleżyn odgrywa kwestia niedożywienia i braku konkretnych składników odżywczych w diecie [2,3,4,5].

Niedobory żywieniowe jako przyczyna odleżyny

Jak pokazuje zarówno teoria, jak i praktyka odżywianie i gojenie się ran są ze sobą ściśle powiązane [1]. Badania prowadzone na osobach z problematyką odleżyn uwidoczniły, że utrata masy ciała i niedobory żywieniowe znacząco zwiększają prawdopodobieństwo pojawienia się odleżyn [3]. Przykładem jest chociażby doświadczenie japońskie, gdzie prawie 59% osób po 65 roku życia z odleżynami było niedożywionych [3].

Z czego to wynika? Okazuje się, że stan odżywienia jest istotny dla procesów gojenia się ran. Brak składników odżywczych wydłuża chociażby fazę zapalną procesu gojenia, upośledza proliferację fibroblastów i zmniejsza poziom syntezy kolagenu [1]. Co więcej – niedożywienie ogranicza zdolności antyoksydacyjne organizmu, zwiększa podatność na infekcje (również w obrębie odleżyny) i wydłuża tym samym czas gojenia [1,2,3]. Wsparciem w takich sytuacjach jest uzupełnienie diety o niezbędne dla tych procesów składniki. Liczne wytyczne rekomendują w tym celu podaż białek. Niestety spora część pacjentów nie może ich przyjmować, z racji upośledzenia pracy nerek [1,6]. Co wtedy?

Aminokwasy wsparciem w terapii i profilaktyce odleżyn 

Wytyczne ESPEN (to europejska organizacja, która opracowuje zalecenia dietetyczne dla pacjentów z różnymi schorzeniami) rekomendują pacjentom z odleżynami przyjmowanie aminokwasów [3]. Pojawia się jednak pytanie, jakie konkretnie aminokwasy znajdują zastosowanie w tego typu problemach? Z pomocą przychodzą badania na pacjentach z odleżynami, według których w osoczu takich osób stwierdzono obniżone stężenia chociażby histydyny i tryptofanu [7].

Z kolei inne badania pokazały spore korzyści, jakie niesie ze sobą przyjmowanie przez takich pacjentów karnozyny [5]. Karnozyna to dipeptyd, składający się z dwóch aminokwasów: beta-alaniny i histydyny. Co do zasady posiada wiele biologicznych funkcji: działa antyoksydacyjnie oraz wspiera procesy gojenia się ran [5]. Mechanizm jej działania opiera się najprawdopodobniej na stymulacji fibroblastów do produkcji kolagenu oraz na zmniejszaniu stresu oksydacyjnego (który bez wątpienia ma miejsce w uszkodzonych tkankach) [5]. Badania udowodniły, że przyjmowanie przez takich pacjentów karnozyny przyśpiesza gojenie się ran [5,8].

Pellicar-F w prewencji i terapii odleżyn oraz ran przewlekłych

W kontekście zarówno przeciwdziałania, jak i właściwej terapii odleżyn dobrym rozwiązaniem może być produkt Pellicar-F, będący żywnością specjalnego przeznaczenia żywieniowego. Pellicar-F to preparat zawierający:

  • L-karnozynę, która rozpada się we krwi do beta-alaniny i histydyny
  • treoninę

L-karnozyna, jak już wspomniano wspiera procesy gojenia się ran. Dodatek treoniny i tryptofanu ma za zadanie uzupełnić to działanie. Warto też wiedzieć, że przyjmowanie tryptofanu zmniejsza odczucie niepokoju i poprawia nastrój [9]. To również istotne w kontekście takich pacjentów, gdyż stres dotykający takie osoby dodatkowo utrudnia proces gojenia [10]. Pellicar-F rekomenduje się przyjmować 2 lub 3 razy na dobę. Wskazany jest zarówno dla osób dotkniętych już problemem ran i odleżyn, jak również jako ich prewencja. Wszystko dlatego, że jak już wspomniano niedobory żywieniowe znacząco zwiększają ryzyko powstania tego typu zmian skórnych.

Wyłącznym dystrybutorem produktu w Polsce jest NGK Pharma Sp. z o.o.

Literatura:

  1. Joyce K. Stechmiller, Understanding the role of nutrition and wound healing, Nutrition in Clinical Practice, Volume 25, Number 1, 2010, 61-68
  2. Joshua S. Mervis, Tania J. Phillips, Pressure ulcers: pathophysiology, epidemiology, risk factors, and presentation, J Am Acad Dermatol, October 2019
  3. Seied Haidi Saghaleini, et.al., Pressure ulcer and nutrition, Indian J Crit Care Med 2018;22: 283-9
  4. Man-Long Chung, et.al., Risk factors for pressure injuries in adult patients: a narrative synthesis, Int. J. Environ. Public Health 2022,19,761
  5. Kensaku Sakae, et.al., Effects of L-carnosine and its zinc complex (polaprezinc) on pressure ulcer healing, Nutrition in Clinical Practice, Volume 28, Number 5, October 2013, 609-616
  6. Emily Haesler, et.al., National Pressure ulcer advisory panel, European pressure ulcer advisory panel and Pan Pacific injury alliance. Prevention and treatment od pressure ulcers: Clinical practice Guideline, Australia 2014
  7. Dawson B, Fevaloro E.J., High rate of deficiency in the amino acids tryptophan and histidine in people with wounds: implication for nutrient targeting in wound management – a pilot study, Adv Skin Wound Care 2009;22:79-82
  8. Ansurudeen I, et.al., Carnosine promotion of wound healing. (w:) Imidazole dipeptides chemistry analysis, function and effects, ed. R. Preedy, The Royal Society of Chemistry, 2015, 325-340
  9. Kikuchi A.M., et.al., A systematic review of the effect od L-tryptophan supplementation on mood and emotional functioning, J Diet Suppl. 2021;18: 316-333
  10. Vileikyte L., Stress and wound healing, Clin Dermatol 2007;25: 49-55