Pewna spółka złożyła do okręgowej izby aptekarskiej wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci wszystkich uchwał podjętych przez Prezydium Rady w latach 2015-2017m które dotyczyły opiniowania na wniosek WIF, cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki. Spółka chciała też poznać przebieg procedury dotyczący podejmowania takich uchwał, a w szczególności chciała wiedzieć czy Prezydium Rady przed podjęciem uchwały (wyrażeniem opinii) zapoznaje się z materiałem dowodowym zebranym w aktach postępowania administracyjnego, który stanowi podstawę skierowania wniosku o wydanie opinii bądź czy prowadzi inne działania, których celem jest ustalenie istotnych dla wyrażenia negatywnej bądź pozytywnej opinii w sprawie.
W odpowiedzi na wniosek Prezydium Rady odmówiło udostępnienia żądanej informacji. W uzasadnieniu stwierdzono, że Okręgowa Izba Aptekarska wydając opinie w sprawach, w których dotyczył wniosek, nie stosuje władztwa administracyjnego, a tym samym nie ma możliwości, aby uznać, że jest to informacja publiczna. Ponadto nawet gdyby przyjąć, że jest to informacja publiczna, nie mogłaby być udostępniona, ponieważ zawiera dane osobowe farmaceuty.
Spółka nie zadowoliła się taką odpowiedzią i zwróciła się do ORA o ponowne rozpatrzenie sprawy uważając, że żądane dokumenty i informacje jednak stanowią informację publiczną i powinny być udostępnione przez organ samorządu zawodowego, albowiem dotyczą one spraw publicznych. Podniesiono również kwestię formy odpowiedzi na wniosek. Spółka uznała, że właściwą formą w sprawach o udzielenie informacji publicznej w przypadku odmowy udostępnienia tej informacji jest decyzja, na co wprost wskazuje przepis art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wobec czego za wadliwe należy uznać rozstrzygnięcie wniosku podjęte w formie uchwały (a taką podjęło Prezydium Rady).
Poza tym spółka zwróciła uwagę na to, że Prezydium Rady zaprzeczyło samo sobie. Z jednej strony uznało, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej, a z drugiej strony odmówiło ich udzielenia.
– Jeżeli byłoby tak, że dana informacja informacją publiczną nie jest, to należałoby po prostu o tym poinformować wnioskodawcę. Dopiero w przypadku zakwalifikowania żądanych informacji jako informacji publicznej możliwe jest rozważenie konieczności odmowy jej udostępnienia – stwierdziła spółka.
Na ten wniosek odpowiedzi udzielił Prezes ORA, działając w imieniu Prezydium Rady, wydając decyzję odmową. W uzasadnieniu stwierdzono, że forma podjęcia decyzji administracyjnej – w tym przypadku uchwały – ma być zgodna z przepisami prawa – kodeksem postępowania administracyjnego i ustawie o dostępie do informacji publicznej. Bez znaczenia pozostaje przy tym forma nazwania podjętej decyzji przez dany organ.
Następnie wyjaśniono, że uchwały podjęte przez Prezydium Okręgowej Rady Aptekarskiej na wniosek Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego bądź na wniosek innego podmiotu na potrzeby postępowania o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, stanowią opinię, a nie decyzję administracyjną. Są wydawane w indywidualnych sprawach i nie stanowią informacji publicznej. Tym samym nie mogą być udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Ta decyzja została przez spółkę zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wniesiono o uchylenie jej w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji. WSA uznał skargę za zasadną.
Kluczowe w tym wypadku okazało się wydanie decyzji przez Prezesa ORA. Sąd stwierdził, że upoważnienie jakie Prezydium Rady udzieliło Prezesowi do wydawania w imieniu Prezydium decyzji administracyjnych dotyczących dostępu do informacji publicznej, nie mogło wywrzeć skutków prawnych. A tym samym wydawane przez niego decyzji należało wyeliminować z obrotu prawnego.
Z mocy ustawy organami okręgowej izby aptekarskiej są: okręgowy zjazd aptekarzy, okręgowa rada aptekarska, okręgowa komisja rewizyjna, okręgowy sąd aptekarski i okręgowy rzecznik odpowiedzialności zawodowej. Do działania w imieniu rady w sprawach określonych jej uchwałą zostało umocowane prezydium okręgowej rady aptekarskiej. Sąd zauważył, że możliwość udzielenia przez Prezydium dalszego upoważnienia Prezesowi nie wynika z żadnego przepisu ustawy, a i w treści upoważnienia nie powołano żadnej podstawy prawnej. Oznacza to, że osoba legitymująca się takim upoważnieniem w istocie nie posiadała kompetencji do wydania decyzji w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.
– Prezes reprezentuje jednoosobowo Radę na zewnątrz i podpisuje korespondencję związaną z reprezentacją Rady na zewnątrz, a zwłaszcza podania, odwołania, zażalenia, skargi, pisma procesowe i wyjaśniające. Wyszczególnione w uchwale kompetencje Prezesa są więc kompetencjami stricte reprezentacyjno–organizacyjnymi, a nie władczymi – czytamy w uzasadnieniu rozstrzygnięcia WSA.
W rezultacie zaskarżona decyzja została wydana przez podmiot nieuprawniony, a co za tym idzie z naruszeniem kodeksu postępowania administracyjnego. Jednocześnie Sąd nie odniósł się do kwestii tego czy wnioskowane uchwały i informacje stanowiły faktycznie informację publiczną. Formalno-prawny charakter dostrzeżonych uchybień zaskarżonej decyzji uniemożliwił dokonanie merytorycznej oceny poprzedzającej ją uchwały.
Syg. akt II [b][url=http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/A3705C762E]SA/Po 956/17[/url][/b]
