Przypadki pojawienia się nowego wariantu SARS-CoV-2 stwierdzono głównie w południowo-wschodniej Anglii, ale pojawiły się też doniesienia z dalszych obszarów, w tym Walii i Szkocji. Nick Loman, profesor genomiki drobnoustrojów i bioinformacji na Uniwersytecie w Birmingham, powiedział 15 grudnia w konferencji Science Media Center, że wariant został po raz pierwszy zauważony pod koniec września i stanowi teraz 20% wirusów sekwencjonowanych w Norfolk, 10% w Essex i 3% w Suffolk.
– Nie ma danych, które sugerowałyby, że został sprowadzony z zagranicy, więc prawdopodobnie ewoluował w Wielkiej Brytanii – powiedział ekspert.
Naukowcy wskazują, że nowy wariant wirusa może być związany z niedawnym wzrostem liczby zakażeń w południowo-wschodniej Anglii.
– Ten wariant jest silnie powiązany z obszarami, gdzie obserwujemy rosnące wskaźniki COVID-19. To korelacja, ale nie możemy powiedzieć, że jest to związek przyczynowy. Ale w tym wariancie wirusa obserwujemy uderzający wzrost, dlatego martwimy się i wymaga on pilnych działań i badań – mówił Loman.
Czy szczepionka zadziała?
Jedną z najbardziej znaczących różnic między nową wersją wirusa, a starą jest mutacja N501Y w białku wypustek, które wirus wykorzystuje do wiązania się z ludzkim receptorem ACE2. Zmiany w tej części białka wypustek mogą teoretycznie spowodować, że wirus stanie się bardziej zaraźliwy i łatwiej będzie się rozprzestrzeniać między ludźmi.
Wspomniane wypustki są też punktem, w który celują trzy wiodące szczepionki przeciw COVID-19. Jednak szczepionki wytwarzają przeciwciała przeciwko wielu regionom białka spiczastego, więc jest mało prawdopodobne, aby pojedyncza zmiana zmniejszyła skuteczność szczepionki (czytaj więcej: Szczepienia przeciwko COVID-19 ruszą we Włoszech i Europie już 27 grudnia).
Z biegiem czasu, gdy pojawia się więcej mutacji, może być konieczna zmiana szczepionki. Dzieje się tak w przypadku grypy sezonowej, która mutuje każdego roku, a szczepionka jest odpowiednio dostosowywana. Wirus SARS-CoV-2 nie mutuje tak szybko, jak wirus grypy, a szczepionki, które do tej pory okazały się skuteczne w badaniach, to typy, które w razie potrzeby można łatwo zmodyfikować.
SARS-CoV-2 jest wirusem RNA, a mutacje powstają naturalnie w miarę replikacji wirusa. Pojawiło się już wiele tysięcy mutacji, ale tylko bardzo niewielka mniejszość może mieć znaczenie i zmienić wirusa w znaczący sposób. COG-UK twierdzi, że obecnie istnieje około 4000 mutacji w białku kolca.
– W przypadku tego wariantu nie ma dowodów na to, że uniknie on odpowiedzi immunologicznej w wyniku szczepienia. Ale jeśli istnieje przypadek niepowodzenia szczepionki lub ponownej infekcji, to ten przypadek powinien być traktowany jako priorytet dla sekwencjonowania genetycznego – stwierdziła Sharon Peacock, dyrektor COG-UK.
Źródło: ŁW/BMJ
