Pod koniec listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego i Głównego Inspektora Farmaceutycznego, dotyczące cofnięcia zezwolenia prowadzenie apteki spółce, która w wyniku połączenia z inną spółką, przekroczyła dopuszczalny próg 1% posiadanych aptek w województwie (11 aptek przy liczbie 1010 na terenie województwa). Wyrok ten wywołał wiele emocji w środowisku aptekarskim, jednak na jego uzasadnienie trzeba było czekać aż do końca stycznia…
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrywał sprawę w konsekwencji skargi, która została złożona przez spółkę na decyzje Inspekcji Farmaceutycznego. WSA uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Są przyznał, że bezspornie w wyniku przejęcia spółka skarżąca stała się podmiotem prowadzącym na terenie województwa więcej niż 1% aptek ogólnodostępnych. Art 99 ust. 2 i 3 Ustawy Prawo farmaceutyczne określa przypadki, w których wojewódzki inspektor farmaceutyczny nie wydaje zezwolenia. Jak stanowi ten przepis zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie wydaje się, jeżeli podmiot ubiegający się o zezwolenie jest członkiem grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, której członkowie prowadzą na terenie województwa więcej niż 1 % aptek ogólnodostępnych.
Tymczasem Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny na drodze decyzji administracyjnej zmienił zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej poprzez wpisanie w miejsce dotychczasowego przedsiębiorcy nazwy spółki przejmującej. Tym samym organ zaakceptował stan prawny niezgodny z art. 99 ust. 2 i 3 omawianej ustawy a skarżąca, działając w zaufaniu do organu, prowadziła działalność na podstawie wydanego przez organ zezwolenia. Następnie organ wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie cofnięcia ww. zezwolenia.
Takie działanie organu narusza w ocenie Sądu zasadę pogłębiana zaufania wyrażoną w art. 8 § 1 kpa który stanowi, że organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania.
WSA zwraca uwagę, że w omawianej ustawie brak jest jakichkolwiek przepisów proceduralnych dotyczących cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w przypadku przekroczenia limitu 1%.
Brak jest także prawnie określonych kryteriów pozwalających wojewódzkiemu inspektorowi farmaceutycznemu na wybór tej a nie innej apteki z aptek prowadzonych przez dany podmiot. Zdaniem Sądu w tej sytuacji gdy organ, mimo wiedzy, że skarżąca w wyniku przejęcia spółka, stała się podmiotem prowadzącym na terenie województwa więcej niż 1% aptek ogólnodostępnych, dokonał zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki, to przed podjęciem rozstrzygnięcia w przedmiocie cofnięcia tegoż zezwolenia w sprawie winien znaleźć zastosowanie art. 120 ust. 1 pkt 2 ustawy a więc organ winien wezwać skarżącą do usunięcia naruszenia prawa.
– Stosowanie bowiem do art. 37ap ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo farmaceutyczne organ zezwalający cofa zezwolenie, w przypadku gdy przedsiębiorca nie usunął, w wyznaczonym przez organ zezwalający terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami prawa regulującymi działalność gospodarczą objętą zezwoleniem – czytamy w uzasadnieniu.
Przewidziana w art. 37ap ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo farmaceutyczne przesłanka cofnięcia zezwolenia stanowi konsekwencję przyznanych organowi zezwalającemu uprawnień kontrolnych. Zarówno przed podjęciem działalności gospodarczej, jak i w trakcie jej prowadzenia organ zezwalający kontroluje spełnianie przez przedsiębiorcę określonych ustawowo wymogów prowadzenia działalności gospodarczej objętej zezwoleniem. W razie stwierdzenia stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami prawa organ zezwalający wzywa przedsiębiorcę do usunięcia uchybień w przepisanym terminie. Konsekwencją niezastosowania się do niego będzie cofnięcie zezwolenia.
Wojewódzki inspektor farmaceutyczny może więc cofnąć zezwolenie, jeżeli nie usunięto w ustalonym terminie uchybień wskazanych w decyzji wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego, wydanej na podstawie ustawy.
Zatem przed cofnięciem zezwolenia należy w formie decyzji nakazać usunięcie określonych uchybień chyba, że organ wykaże, że podmiot wskazany w zezwoleniu zaprzestał prowadzenia apteki. Decyzji takiej nie może zastąpić pismo wzywające do usunięcia określonych uchybień, gdyż nie powoduje ono takich skutków prawnych jak decyzja.
VI SA/Wa 417/17 – Wyrok WSA w Warszawie – [i]orzeczenie nieprawomocne[/i]
Źródło: [url=http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/3B2FB1179C]orzeczenia.nsa.gov.pl[/url]
