Dobre perfumy charakteryzują się dobrymi parametrami czasu trwania zapachu, a jest on zbudowany z całej palety elementów. Wyróżnia się trzy elementy składowe wiodące perfum – tak zwaną piramidę zapachu:
– nuta głowy – to inaczej nuta górna, wyczuwalna od razu po otwarciu butelki lub jako pierwsza po aplikacji perfum na skórę. Ulatnia się dość szybko, trwa niezbyt długo – około 10-15 minut do pół godziny, choć wtedy jest już pomieszana z nutą środkową;
– nuta środka, tak zwana nuta serca – to połączenie warstwy pierwszej i trzeciej. Jest to swoiste płynne przejście pomiędzy tonacją perfum. Zapach zaczyna się na granicy pierwszych nut głowy i trwa około 30-40 minut;
– nuta głębi, bazy – jej woń trwa najdłużej. Początkowo narasta stopniowo, przykryta nutami głowy i środka, po czym to ona pozostaje jako finalna woń perfum. Z początku lekko wyczuwalna, nuta bazy nabiera swych właściwości wraz z upływem czasu.
Dziwne składniki zapachowe
Są wśród nich rozmaite składniki, a jednymi z najdziwniejszych składników są (UWAGA – informacje poniższe mogą zmienić pogląd na świat perfum 😉 ):
– ambra – wydzielina z przewodu pokarmowego kaszalota, najprawdopodobniej efekt niestrawności. W temperaturze pokojowej ma konsystencję twardszej bryły woskowatej. W ręce uplastycznia się;
– piżmo – zapach o bardzo intensywnej, słodkiej, seksualnej mocy. Powstaje jednak w dość specyficznych okolicznościach – jest to bowiem wydzielina gruczołów okołoodbytniczych zwierzęcia – piżmowca syberyjskiego. Po rozpuszczeniu w alkoholu nabiera zwierzęcej nuty, która oceniana jest przez kobiety jako atrakcyjna;
– cywet – kolejna wydzielina gruczołów okołoodbytniczych ssaków kotowatych żyjących na terenach Etiopii i Indii. W dużym stężeniu zapach jest nieprzyjemny, w małym – uważa się go za afrodyzjak o dość przyjemnym zapachu;
– kastoreum – wydzielina bobrów służąca im do natłuszczania futra.
Perfumy w popkulturze
Warto wspomnieć, że perfumami inspirowali się nie tylko królowie, wysoko postawieni mieszczanie oraz artyści. Perfumy były także wielokrotnie motywem przewodnim kilkunastu filmów i seriali, a także literatury.
Na uwagę zasługuje przede wszystkim książkowo-filmowe dzieło pod tytułem „Pachnidło”. Jest to historia młodego człowieka – Jeana-Baptiste’a Grenouille, którego życie nie oszczędzało. Poznajemy jego losy od noworodka porzuconego na wysypisku po mistrza perfumerii oraz zabójczy umysł owładnięty ideą zapachu perfekcyjnego, doskonałego. W trakcie oglądania filmu zetkniemy się z charakterystyką zawodu perfumiarza. Prześledzimy budowę organów zapachowych oraz zapoznamy się z metodami otrzymywania esencji zapachowych. Do tego główny bohater będzie kapitalnym wypełnieniem całej historii.
„Pachnidło” oprócz zapoznania widza/czytelnika ze światem perfumiarstwa, jest także znakomitym studium szaleństwa i geniuszu w jednej osobie. Dzieło to stanowi analizę tych elementów ludzkiej natury, które w odpowiednich warunkach mogą stać się niebezpieczne dla otoczenia. Warto zapoznać się z książką oraz filmem. Część scen może się wydawać drastyczna, więc ostrożnie z dawkowaniem tej literatury/filmu u osób wrażliwych. Książka odbiega trochę fabułą od filmu, jednak oba dzieła dobrze obrazują tragiczny los geniusza jako społecznego outsidera. Choć praca geniusza posiada wartość społeczną, to jednak nie zawsze cena, jaką się płaci za dążenie do swego upragnionego celu, jest warta poświęcenia.
Innym znakomitym dziełem jest kultowy już „Zapach kobiety” z kapitalną rolą Ala Pacino. Film ten przedstawia historię połączonych losów młodego człowieka, Charliego, który podejmuje się opieki nad niewidomym weteranem wojennym, Frankiem, granym właśnie przez Ala Pacino. To barwna podróż młodego chłopaka ze starszym, doświadczonym mężczyzną przez świat nowojorskich lokali, hoteli i przez zapach kobiet, który rządzi męskim światem. Piękna historia o rodzącej się znajomości, o studium zmysłów innych niż wzrok. Choć film może wydawać się nieco powolny w swej fabule, to jednak wart jest obejrzenia, choćby dla pięknej sceny tanga zawartej w filmie.
Literatura naukowa
Istnieje też cała gama książek fachowych traktujących o temacie zapachów. Warto przytoczyć tutaj polską pozycję pod tytułem „Podstawy perfumerii”, której autorami są dr Władysław Brud oraz dr Iwona Konopacka-Brud. Bardzo dobra książka dla osób, które chcą się głębiej wgryźć w temat. Książka ta zawiera bowiem nie tylko bardzo szeroki rozdział historyczny na temat rozwoju perfumerii, ale także w sposób dość przejrzysty charakteryzuje surowce zapachowe, ich pochodzenie oraz trwałość zapachu. Publikacja zawiera liczne zdjęcia i grafiki, które ubarwiają historię perfumerii. Oprócz samego zapachu, tworzenie flakonów i buteleczek na perfumy stanowić może bowiem osobną gałąź sztuki. Te niewielkie przedmioty służące do przechowywania zapachu mają niejednokrotnie piękne zdobienia, malunki, okucia i sprytne mechanizmy umożliwiające aplikację zapachu na skórę. Co ważne, w książce poruszono również tematykę aromamarketingu – dość istotnego elementu marketingu wpływającego na nasze odczucia.
Równie interesującą książką jest „Aromaterapia dla całej rodziny” wydawnictwa MedPharm Polska. To książka nieco prostsza niż „Podstawy perfumerii”, jednak warto ją polecić osobom zainteresowanym naturalnymi metodami lecznictwa, do których należy niewątpliwie terapia zapachowa. Znajdziemy w owej książce sporo receptur oraz wskazówki na temat prawidłowego dawkowania olejków w konkretnych schorzeniach. Naprawdę warto sięgnąć po tę pozycję.
Podsumowując: Ludzie mogą zamykać oczy na wielkość, na grozę, na piękno i mogą zamykać uszy na melodie albo na bałamutne słowa. Ale nie mogą uciec przed zapachem. Zapach jest albowiem bratem oddechu. Zapach wnika do ludzkiego wnętrza wraz z oddechem i ludzie nie mogą się przed nim obronić, jeżeli chcą żyć. I zapach idzie prosto do serc i tam w sposób kategoryczny rozstrzyga o skłonności lub pogardzie, obrazie lub ochocie, miłości lub nienawiści. Kto ma władzę nad zapachami, ten ma władzę nad sercami ludzi – Patrick Süskind, „Pachnidło”. Ten cytat idealnie podkreśla rolę zapachu w ludzkim życiu.
Zacytuj ten artykuł jako:
- Emilia Krupa, Niezwykła podróż po świecie perfum, MGR.FARM, nr 1/2020 (29), str. L28-L31
