Terlipresyna jest wskazana w przypadku zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1 (ang. type 1 HRS), krwawienia z żylaków przełyku oraz krwawienia związanego z zabiegiem chirurgicznym, szczególnie z przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego. Wskazania różnią się w poszczególnych krajach Unii Europejskiej (UE)
Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych przedstawił komunikat do fachowych pracowników ochrony zdrowia na temat działania leku terlipresyna. Okazuje się, że produkt może powodować ciężką lub śmiertelną niewydolność oddechową u pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym typu 1 (typ 1 HRS ang. type 1 hepatorenal syndrome) z częstością większą niż wcześniej znana. Terlipresyna może też zwiększać ryzyko wystąpienia sepsy/wstrząsu septycznego u pacjentów z HRS typu 1 (czytaj również: Te leki przeciwdepresyjne mogą wpływać na pracę serca. Komunikat…).
– Należy unikać stosowania terlipresyny u pacjentów z zaawansowanym zaburzeniem czynności nerek, tj. z wyjściowym stężeniem kreatyniny w surowicy krwi ≥ 442 μmol/l (5,0 mg/dl)), ze względu na zmniejszoną skuteczność, zwiększoną śmiertelność i zwiększone ryzyko występowania działań niepożądanych obserwowanych w tej grupie pacjentów, chyba że przewidywane korzyści z leczenia przewyższają ryzyko – czytamy w komunikacie.
Należy też unikać terlipresyny u pacjentów z ciężką chorobą wątroby, zdefiniowaną jako ostra, nałożoną na przewlekłą niewydolność wątroby (ang. Acute-on-Chronic Liver Failure, ACLF) stopnia 3 i(lub) z liczbą punktów w skali MELD (ang. Model for End-stage Liver Disease) wynoszącą ≥39 ze względu na zmniejszoną skuteczność, zwiększoną śmiertelność i zwiększone ryzyko niewydolności oddechowej obserwowane w tej grupie pacjentów, chyba że przewidywane korzyści z leczenia przewyższają ryzyko.
– Przed podaniem pierwszej dawki terlipresyny należy ustabilizować pacjentów z nowo pojawiającymi się trudnościami w oddychaniu lub nasileniem choroby układu oddechowego. Pacjenci ci powinni być ściśle monitorowani podczas leczenia. Jeśli u pacjenta wystąpią objawy ze strony układu oddechowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki albuminy ludzkiej, jeśli jest stosowana. Jeśli objawy są ciężkie lub nie ustępują, należy przerwać leczenie terlipresyną – wskazuje komunikat.
Należy uważnie monitorować pacjentów pod kątem wszelkich objawów przedmiotowych lub podmiotowych, które mogą wskazywać na rozwój zakażenia. Terlipresynę można podawać w ciągłej infuzji dożylnej (iv.). Podawanie terlipresyny w postaci ciągłej infuzji dożylnej może wiązać się z mniejszą częstością występowania ciężkich działań niepożądanych niż po podaniu w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (bolusie).
Źródło: ŁW/URPL
