Przy 254 głosów „za”, 13 „przeciw” i 174 wstrzymujących się, Sejm przyjął projekt ustawy o zawodzie farmaceuty. Posłowie przyjęli tylko jedną z 39 poprawek, jakie zostały do ustawy zgłoszone poprzedniego dnia (czytaj więcej: Klub PiS wycofał poprawkę do ustawy o zawodzie farmaceuty dotyczącą techników). To wydarzenie wyjątkowe w historii polskiej farmacji i aptekarstwa. Po 30 latach oczekiwania, farmaceuci na równi z innymi zawodami medycznymi, doczekali się ustawy regulującej ich zawód.
Co dalej z ustawą o zawodzie farmaceuty?
Na tym etapie można już mówić o ustawie o zawodzie farmaceuty, a nie jej projekcie, mimo że jeszcze nie jest ona obowiązującym aktem prawnym. Kolejnym krokiem będzie skierowanie ustawy przez Marszałka Sejmu do Senatu. Następnie Marszałek Senatu skieruje ją do odpowiedniej komisji senackiej (prawdopodobnie komisji zdrowia), która będzie miała maksymalnie 18 dni by przeanalizować ją i opracować projekt stanowiska Senatu w sprawie ustawy.
Następnie, na posiedzeniu Senatu odbywa się debata i głosowanie, a w jej efekcie Senat podejmuje uchwałę. Może ona zawierać wniosek o przyjęcie ustawy bez zmian (wtedy jest przekazywana Prezydentowi do podpisu) albo też wniosek o jej odrzucenie w całości lub wprowadzenie poprawek (wtedy ustawa jest przekazywana ponownie do Sejmu).
Senat na podjęcie decyzji w sprawie ustawy, ma 30 dni od jej przekazania. Jeśli w tym terminie Senat nie zdecyduje o ewentualnych poprawkach, bądź o odrzuceniu ustawy, uznaje się ją za przyjętą w treści proponowanej przez Sejm. Jeżeli Senat podejmie w terminie uchwałę zawierającą poprawki do ustawy lub odrzucającą ustawę w całości, jest ona kierowana przez Marszałka Sejmu pod obrady komisji, która wcześniej zajmowała się pracami nad tą ustawą. Komisja, przy udziale senatora sprawozdawcy, dyskutuje nad stanowiskiem Senatu i przedstawia sprawozdanie, w którym wnioskuje o przyjęcie senackich poprawek w całości lub części, bądź też ich odrzucenie.
Sejm może odrzucić poprawki Senatu, jak i wniosek o odrzucenie ustawy, bezwzględną większością głosów, w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów. Jeżeli jednak nie będzie takiej większości, ostateczny tekst ustawy będzie zawierał treść uwzględniającą poprawki Senatu. Natomiast w przypadku głosowania uchwały Senatu o odrzucenie ustawy, brak większości bezwzględnej będzie oznaczał, że ustawa upadła i nie stanie się obowiązującym prawem.
Po rozpatrzeniu stanowiska Senatu, Marszałek Sejmu przekazuje ustawę do podpisu Prezydentowi RP. Ten podpisuje ustawę w ciągu 21 dni od dnia jej przedstawienia i zarządza jej ogłoszenie w Dzienniku Ustaw. Aby bowiem ustawa stała się obowiązującym prawem (weszła w życie) musi być w nim opublikowana, a następnie musi upłynąć określony termin, tzw. vacatio legis, czyli okres potrzebny do zapoznania się z nią przez obywateli i przygotowania do jej realizowania.
Prezydent może też odmówić podpisania ustawy i z umotywowanym wnioskiem przekazać ją Sejmowi do ponownego rozpatrzenia (tzw. weto ustawodawcze), co powoduje, że zajmie się nią ponownie Sejm (ale już nie Senat). Jeżeli, większością 3/5 głosów, w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów, Sejm odrzuci weto Prezydenta, to nie ma on innej możliwości, jak tylko podpisać ponownie uchwaloną ustawę i zarządzić jej ogłoszenie. Jeżeli takiej większości nie będzie, proces ustawodawczy kończy się i ustawa nie nabierze mocy prawnej.
Źródło: ŁW/sejm.gov.pl
