Lek tofacytynib można stosować w pierwszej linii leczenia po niepowodzeniu terapii klasycznym lekiem modyfikującym przebieg choroby oraz w kolejnych liniach po nieskuteczności leczenia lekiem biologicznym oraz baricytynibem.
Tofacytynib stosowany jest w postaci doustnej – 2 x 5 mg/dobę (czytaj również: Nowa nadzieja dla pacjentów z RZS). Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania tofacytynibu porównywalne są do leków biologicznych, z wyjątkiem ryzyka reaktywacji zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca (VZV). Jak wskazują dotychczasowe dane pochodzące z badań klinicznych, ryzyko wystąpienia półpaśca u chorych na RZS leczonych tofacytynibem wzrasta 2–3-krotnie.
Amerykańskie badania pokazały, że w ponad 8 tys. przypadków chorych częstość epizodów półpaśca u leczonych tofacytynibem wynosiła 3,4 oraz 3,7/100 pacjento-lat (odpowiednio u otrzymujących tofacytynib jednocześnie z metotreksatem lub bez). Dołączenie metotreksatu do tofacytynibu nie wpływało istotnie na ryzyko reaktywacji zakażenia VZV (czytaj również: Olokizumab skuteczny w ciężkich postaciach RZS). Jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów powodowało natomiast dwukrotne zwiększenie ryzyka wystąpienia półpaśca.
Czynnikami ryzyka wystąpienia półpaśca były również płeć żeńska (HR 1,43) oraz starszy wiek (HR 1,11). Ryzyko reaktywacji zakażenia było mniejsze u chorych, którzy zostali zaszczepieni przeciwko półpaścowi (HR 0,6).
Źródło: IK/termedia.pl
