Każdy aktywny fizycznie, zarówno osoby, dla których sport to forma codziennego dbania o zdrowie i zgrabną sylwetkę, jak też profesjonalni sportowcy, chcą osiągać jak najlepsze rezultaty swoich treningów. Aktywność fizyczna powoduje zwiększenie intensywności licznych procesów metabolicznych oraz, co za tym idzie,powstawanie większych ilości produktów przemiany materii. Wzmożona aktywność wpływazatemna konieczność dostarczania zwiększonych ilości witamin i składników mineralnych, by nie dopuścić do zachwiania równowagi metabolicznej. W związku z tym do ćwiczeń i diety warto dołączyć właściwą suplementację składników utraconych podczas wysiłku fizycznego.
Co dzieje się w organizmie podczas wysiłku fizycznego?
Energia niezbędna do wysiłku fizycznego organizmu pozyskiwana jest z przemian biochemicznych tłuszczów, węglowodanów i zdecydowanie rzadziej białek. Przemiany te prowadzą do uwalniania energii, która magazynowana jest w postaci wysokoenergetycznych związków (głównie ATP – adenozynotrójfosforan), które możemy uznać za uniwersalny nośnik energii. Cząsteczki ATP mogą być pozyskiwane na drodze przemian tlenowych lub beztlenowych, przy czym za procesy tlenowe są znacznie bardziej efektywne [1].
Przemiany tlenowe prowadzące do pozyskiwania ATP są złożone. Energia może być czerpana nie tylko z glukozy, ale także z tłuszczów i niekiedy również z białek.
Każdy skurcz mięśni wymaga dostarczenia energii. Krótkotrwała aktywność fizyczna, trwająca od kilku do kilkunastu minut o dużej intensywności czerpie energię z oddychania beztlenowego. Powyżej 15-20 minut trwania wysiłku fizycznego o małej intensywności najważniejszą rolę spełniają przemiany tlenowe [1].
Suplementacja w aktywności fizycznej – co rekomendować pacjentom?
Podczas wysiłku fizycznego zwiększa się zapotrzebowanie na energię, a więc także na witaminy i składniki mineralne. W celu zapewnienia sobie lepszych osiągnięć sportowych przy zachowaniu zdrowia, warto pomyśleć o wprowadzeniu suplementacji składników, które są intensywniej zużywane w czasie wysiłku fizycznego. Najczęściej stwierdzane niedobory obejmują: żelazo, witaminę D, wapń i niektóre przeciwutleniacze, takie jak witaminy E i C [2].
Obecnie na rynku mamy ogromny wybór suplementów, warto więc polecać te, których działanie zostało potwierdzone w badaniach klinicznych. Preparaty multiwitaminowe, takie jak Supradyn, wielokierunkowo wspierają organizm w czasie wzmożonego wysiłku fizycznego, przyczyniając się do zmniejszenia uczucia zmęczenia oraz utrzymania prawidłowego metabolizmu energetycznego.
Udowodniono klinicznie, że Supradyn działa od pierwszego spożycia, po 4 tygodniach codziennej suplementacji poprawia zdolność do magazynowania żelaza [3]. Dzięki zawartości witamin C, B6, B12, ryboflawiny, biotyny, niacyny, tiaminy, kwasu pantotenowego, oraz składników mineralnych takich jak magnez, miedź, mangan, jod, wapń i żelazo przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu energetycznego.
Poniżej przedstawiono witaminy i składniki mineralne, odgrywające ważną rolę w organizmie sportowca.


Czytaj również: Kalkulator witaminy A
Bibliografia:
- Borkowski J.: Bioenergetyka i biochemia tlenowego wysiłku fizycznego, wyd. AWF Wrocław, Wrocław 2003.
- Thomas, D. T., Erdman, K. A., & Burke, L. M. (2016). Position of the Academy of Nutrition and Dietetics, Dietitians of Canada, and the American College of Sports Medicine: Nutrition and Athletic Performance. Journal of the Academy of Nutrition and Dietetics, 116(3), 501–528. https://doi.org/10.1016/j.jand.2015.12.006
- Dodd, F.L., Kennedy, D.O., Stevenson, E.J. et al. Acute and chronic effects of multivitamin/mineral supplementation on objective and subjective energy measures. Nutr Metab (Lond) 17, 16 (2020). https://doi.org/10.1186/s12986-020-00435-1
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.Urz. WE L 304).
- Szeleszczuk Ł., Kuras M.: Znaczenie wapnia w metabolizmie człowieka i czynniki wpływające na jego biodostępność w diecie, Biuletyn Wydziału Farmaceutycznego WUM, Warszawa 2014.
- Wojtasik W., Szulc A., Kołodziejczyk M., Szulc A.: Wpływ wysiłku fizycznego na homeostazę i środowisko wewnętrzne organizmu człowieka, Journal of Education, Health and Sport. 2015;5(9):754-767. ISSN 2391-8306.
- Dymkowska-Malesa M., Walczak Z.: Suplementacja w sporcie, Nowiny Lekarskie 2011, 80, 3, 199–204.
- Matwiejuk A.: Składniki mineralne (makro- i mikroelementy) i ich znaczenie w żywieniu sportowców, Roczniki Naukowe Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku, 2009.
- Sobczak-Czynsz A., Seidler T., Bogacka A., Lubkowska A., Kaczka P.: Wpływ suplementacji diety sportowców witaminą C na jej stężenie w surowicy krwi, potencjał antyoksydacyjny oraz wydolność fizyczną, Medycyna Sportowa / Polish J Sport Med., Wyd. MEDSPORTPRESS, 2(4); Vol. 33, 107-118, 2017
- Rodwell V. W., Bender D. A., Botham K. M., Kennelly P. J., Weil A. P.: Biochemia Harpera, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2018.
- Dziewiecka H., Kasperska A., Zembroń-Łacny A.: Zastosowanie związków siarkowych w sporcie: biotyna, tiamina i tauryna, Medycyna Sportowa, 2010.
- Gryszczyńska A.: Witaminy z grupy B – naturalne źródła, rola w organizmie, skutki awitaminozy, Postępy Fitoterapii, 2009.
- Karczemna A., Krzywański J., Lange E.: Znaczenie folianów dla osób uprawiających sport, Kosmos. Problemy Nauk Biologicznych, 2019.
- Matras A., Nowak M., Parol D., Śliż D., Prawidłowe odżywienie witaminą A a odporność i ryzyko kontuzji u sportowców – przegląd aktualnych doniesień, Medycyna sportowa / Polish J Sport Med., Wyd. MEDSPORTPRESS, 1(4); Vol. 33, 2017.
- https://www.pfpz.pl/
- Szczepańska B., Malczewska-Lenczowska J., Wajszczyk B.: Ocena spożycia witamin i składników mineralnych przez dziewczęta z warszawskiego gimnazjum sportowego, Probl Hig Epidemiol, 92(3): 644-647, 2011.
LMR-CH-20210419-13
ARTYKUŁ SPONSOROWANY










