Farmaceuci, technicy farmaceutyczni i pozostała część personelu aptecznego, miała podkreślić, że, jeszcze przed wybuchem pandemii COVID-19, czuła się przemęczona z powodu nadmiaru zadań w pracy. Wyniki przeprowadzanej co roku przez Midwest Pharmacy Workforce Research Consortium dla Pharmacy Workforce Center (PWC), pokazały również, że choć jest lepiej niż w latach ubiegłych, farmaceuci wciąż spotykają się z dyskryminacją na tle rasowym i dotyczącą płci.
Zmęczenie wśród farmaceutów
Wśród pracujących na pełnym etacie amerykańskich farmaceutów, w ubiegłym roku aż 71% oceniło swój poziom zmęczenia w podstawowym miejscu pracy jako „wysoki” oraz „nadmiernie wysoki”. Dla porównania, w roku 2009 było to 68%, a w 2014 – 66% ankietowanych. Takich odpowiedzi najczęściej udzielały osoby zatrudnione w aptekach sieciowych (91%) i punktach sprzedaży masowej (88%), najrzadziej zaś ci, którzy pracują w placówkach niezależnych i punktach opieki ambulatoryjnej (czytaj również: USA: rusza kampania “Twój Sąsiad” mająca na celu podkreślenie roli lokalnych farmaceutów).
– Pracodawcy, np. ci z większych sieci oraz inni, powinni zastanowić się jak mogą przyczynić się do zmniejszenia poziomu wycieńczenia wśród swoich pracowników, co doprowadzi do utrzymania się silnego zatrudnienia. Być może, w kwestii wychodzenia naprzeciw potrzebom pracowników, należy wziąć przykład z aptek niezależnych oraz tych szpitalnych – zasugerowało w swoim oświadczeniu PWC.
Poziom zarobków
44,2% pracujących na pełnym etacie farmaceutów, miało otrzymać w 2019 roku podwyżkę w podstawowej pensji – dla porównania, w roku 2014 było to 31,7%. Prawie połowa (48,4%) zaznaczyła natomiast, że ich podstawowa pensja pozostała na takim samym poziomie.
Pracujący na pełen etat, zatrudnieni w aptekach detalicznych farmaceuci częściej niż ci pracujący w punktach szpitalnych, deklarowali natomiast spadek w płacy podstawowej – było to odpowiednio 12% i 2% pytanych.
Przypadki dyskryminacji w aptece
Blisko co trzeci farmaceuta miał w roku 2019 spotkać się z przejawami dyskryminacji.
– Najczęściej odnotowywane przypadki dyskryminacji, dotyczyły poniżających komentarzy, odnoszących się do przynależności etnicznej czy rasy (15,7%) – czytamy dalej w oświadczeniu PWC.
Tylko 15,9% wszystkich przejawów dyskryminacji i 17,2% wszystkich przypadków nękania, zgłaszanych było pracodawcy.
Większa różnorodność
Dobrą informacją, jaka wynika z raportu, jest ta, że w zawodzie farmaceuty, zaczyna panować większa różnorodność. Kobiety stanowią już blisko dwie trzecie osób zatrudnionych – w roku 2009, było to 46,4%. Częściej też zajmują one stanowiska kierownicze: w 2019% roku było to prawie 60% (58,8%).
Zwiększyła się również ilość farmaceutów nienależących do rasy białej, o 46% w ciągu pięciu lat – w roku 2019 wyniosła ona 21,8% farmaceutów. Również ilość farmaceutów należących do rasy czarnej wzrosła ponad dwukrotnie, do 4,9% (czytaj także: Wielka Brytania: konieczne jest zapewnienie bezpieczeństwa farmaceutom z mniejszości etnicznych).
Profesja zaczyna przyciągać także coraz młodsze osoby. W 2019 roku, 48,8% praktykujących farmaceutów miała 40 lub mniej lat – dla porównania, w 2009 roku było to tylko 24,4% farmaceutów (zobacz też: USA: rola farmaceuty w zwalczaniu koronawirusa powinna być znacznie większa).
– Ma to pozytywny wpływ na pacjentów, ponieważ osoby te kształcone są w nowych systemach opieki, i odegrają one kluczową rolę w praktyce farmaceutycznej w przyszłości – komentuje PWC.
