W przestrzeni publicznej, ale także w dyskusjach między farmaceutami bardzo często pojawiają się wątpliwości dotyczące wystawianych przez nich recept. Poza tym często bezrefleksyjnie i wymiennie stosuje się też określenie „recepta farmaceutyczna”. W rzeczywistości jednak od 1 kwietnia farmaceuci mają uprawnienia do wystawiania dwóch rodzajów recept. Kwestię tę postanowiło wyjaśnić Ministerstwo Zdrowia w specjalnym komunikacie.
Recepta farmaceutyczna
Receptę farmaceutyczna może wystawić wyłącznie farmaceuta pracujący w aptece lub punkcie aptecznym. Uprawnienie to dotyczy przypadków zagrożenia zdrowia pacjenta. Receptę tę wystawia się jedynie na produkty lecznicze o kategorii dostępności Rp. Ponadto jest ona realizowana za odpłatnością 100%, a jej wystawienie następuje w sytuacji wydania leku w aptece lub punkcie aptecznym. Dla recepty farmaceutycznej wystawianej w postaci elektronicznej wraz z receptą system apteczny przekazuje do P1 dokument jej realizacji (Dokument Realizacji Recepty).
Recepta pro auctore/pro familia
Każdy farmaceuta posiadający prawo wykonywania zawodu i widniejący w Centralnym Rejestrze Farmaceutów ma również możliwość wystawienia recepty pro auctore oraz pro familia. Recepta ta wystawiana jest w postaci elektronicznej za pomocą aplikacji gabinet.gov.pl (czytaj również: AKTUALIZACJA: Farmaceuci mogą już wystawiać recepty. Aplikacja działa!). W wyjątkowych sytuacjach receptę taką można wystawić także w postaci papierowej. A są to takie sytuacje jak:
- brak dostępu do systemu e-zdrowia (P1),
- pacjent o nieustalonej tożsamości,
- farmaceuta z państwa członkowskiego UE realizujący okazjonalnie lub tymczasowo czynności zawodowe farmaceuty.
Co istotne recepty papierowe, na których ordynowane są leki refundowane, muszą posiadać unikalny numer identyfikujący receptę. Farmaceuta otrzymuje go z Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) po uzyskaniu dostępu do portalu NFZ. Jeżeli farmaceuta wystawia recepty pro auctore oraz pro familia w postaci elektronicznej, wówczas aplikacja automatycznie nadaje numer recepty, w związku z czym nie występuje konieczność ubiegania się o pulę numerów od NFZ (czytaj również: Pobieranie numerów i drukowanie recept farmaceuty krok po kroku…).
Ewidencja wystawionych recept
Niezależnie od postaci recepty wystawianej przez farmaceutę – należy pamiętać też o obowiązku prowadzenia ewidencji. Z jednej strony należy prowadzić ewidencję wystawionych recept farmaceutycznych. Z drugiej strony farmaceuta musi prowadzić wykaz recept pro auctore oraz pro familia (czytaj więcej: Jak prowadzić wykaz recept farmaceuty pro auctore i pro familiae?).
Recepty farmaceutyczne
Ewidencję recept farmaceutycznych należy prowadzić na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 12 października 2018 r. w sprawie zapotrzebowań oraz wydawania z apteki produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych (Dz.U. poz. 2008, z późn. zm.) oraz zgodnie ze wzorem określonym w załączniku nr 2 do tego rozporządzenia.
Recepty pro auctore/pro familae
Wykaz recept pro auctore oraz pro familia powinien z kolei obejmować – zgodnie z art. 96 ust. 4a ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2020 r. poz. 944) – następujący zakres informacji:
- numer kolejny wpisu;
- datę wystawienia recepty;
- numer PESEL pacjenta, jeżeli został nadany. W przypadku noworodka – numer PESEL matki. W razie braku numeru PESEL – rodzaj, serię i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;
- rozpoznanie choroby, problemu zdrowotnego lub urazu;
- międzynarodową lub własną nazwę produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego albo rodzajową lub handlową nazwę wyrobu medycznego;
- postać, w jakiej produkt leczniczy, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrób medyczny ma być wydany, jeżeli występuje w obrocie w więcej niż jednej postaci;
- dawkę produktu leczniczego lub środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, jeżeli występuje w obrocie w więcej niż jednej dawce;
- ilość produktu leczniczego, środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobu medycznego, a w przypadku produktu leczniczego recepturowego – nazwę i ilość surowców farmaceutycznych, które mają być użyte do jego sporządzenia;
- sposób dawkowania.
Zarówno ww. ewidencję, jak i wykaz, można prowadzić w postaci elektronicznej lub papierowej. Ewidencja, jak i wykaz powinny być przechowywane przez okres co najmniej 5 lat od zakończenia roku, w którym wystawiono receptę.
Źródło: ŁW/ezdrowie.gov.pl
