– Organ rozpoznając sprawę ponownie zobowiązany będzie jako podstawę materialnoprawną decyzji w przedmiocie cofnięcia Stronie zezwolenia na prowadzenie apteki, zastosować art.103 ust.1 pkt 2 u.p.f. oraz art.86 a w brzmieniu obowiązującym od dnia 6 czerwca 2019 r. z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej przez Sąd i jeszcze raz przeprowadzić postępowanie dowodowe w sprawie – wykazał WSA.
Postępowanie musi być przeprowadzone ponownie
Sąd zwrócił uwagę, że celem nowelizacji prawa farmaceutycznego w kontekście art. 86 było doprowadzenie do penalizacji zachowań związanych zarówno z prowadzeniem aptek i hurtowni, biorących udział w „odwróconym łańcuchu dystrybucji produktów leczniczych” i działaniem podmiotów wykorzystujących produkty lecznicze pozyskane w ten sposób. Przepisy te wprowadziły też odpowiedzialność karną za zachowania powiązane z nakazami i zakazami określonymi w Prawie farmaceutycznym, co, mając na względzie reglamentowany charakter obrotu produktami leczniczymi, wydaje się szczególnie istotne.
– Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy, organ nie wykazał, iż którakolwiek z wyżej przedstawionych okoliczności zaistniała w rozpoznawanej. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Farmaceutyczny arbitralnie stwierdził na stronie siódmej, iż Skarżąca prowadziła sprzedaż produktów leczniczych do innych aptek ogólnodostępnych na podstawie zawartych z tymi podmiotami umów. Tezy tej, jednak w żaden sposób nie uzasadnił. W aktach sprawy znajdują się umowy złożone przez Skarżącą, z których treści wynika, iż są to umowy o świadczenie usług, jakie Skarżąca zawierała innymi aptekami i te właśnie umowy, powinny być przedmiotem analizy organu i postępowania dowodowego w sprawie. Tak się jednak nie stało – czytamy w uzasadnieniu decyzji WSA.
Zdaniem Sądu wpływ na popełnione przez inspekcję farmaceutyczną uchybienia procesowe miała też błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie, przepisów prawa materialnego, w szczególności zastosowania w sprawie art.86a Prawa farmaceutycznego w brzmieniu obowiązującym do dnia 6 czerwca 2019 r.
– Z tego też względu, postępowanie administracyjne w sprawie musi być przeprowadzone ponowne w całej rozciągłości, z odniesieniem do argumentacji prezentowanej przez Stronę w postępowaniu jak i w skardze do Sądu. Prawidłowa wykładnia przepisu prawa materialnego wyznacza zakres postępowania dowodowego. W związku z tym obowiązkiem organu przy ponownym jej rozpoznaniu, będzie prawidłowe ustalenie faktów prawotwórczych w sprawie między innymi, ustalenie w jakim celu Skarżąca podpisała z innymi aptekami umowy na świadczenie usług, których przedmiotem jest sporządzanie leków homeopatycznych, na podstawie recepty wystawionej przez lekarza dla konkretnego pacjenta, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności faktycznych sprawy oraz wykładni celowościowej i systemowej art. 86 a u.p.f. na dzień wydania zaskarżonej decyzji – wskazuje Sąd.
Niewystarczające rozpoznanie sprawy
WSA w swoim orzeczeniu wskazuje też, że GIF nie zawarł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, analizy przedłożonych przez właściciela apteki do akt sprawy umów o świadczenia usług polegających na sporządzaniu recepturowych produktów leczniczych. Nie odniósł się też w sposób wiążący do jego zarzutów, iż Inspektorzy wojewódzcy opiniowali lub konsultowali możliwość zawierania umów pomiędzy spółką a innymi aptekami ogólnodostępnymi, akceptujących pozytywnie postanowienia tych umów w świetle prawa farmaceutyczne.
Ponadto właściciel apteki, jak wynika z akt sprawy, w toku postępowania na bieżąco informował organ I instancji o prowadzonej współpracy z innymi aptekami ogólnodostępnymi poprzez systematyczne przesyłanie kserokopii zawieranych umów o świadczenie usług (czytaj również: Około 160 aptek kupowało leki od zamkniętej apteki w Sycowie. Co im za to grozi?).
– Za niewystarczające i nieodpowiadające prawu, należy uznać stanowisko GIF, który w zaskarżonej decyzji, odnosząc się, do powyższych zarzutów wskazał jedynie, że działanie Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego akceptujące umowy zawierane przez Spółkę, miało miejsce w 2011 r. przed nowelizacją u.p.f. w 2015 r. W ocenie Sądu obowiązkiem organu było co najmniej poinformować Stronę o zmianie stanowiska w sprawie. Ponadto Strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji, z powodu błędnego stanowiska organu. Nawet jeżeli zmieniły się przepisy, w związku z czym organ zmienił stanowisko, również o tym fakcie zobowiązany był powiadomić Stronę i nie obciążać jej skutkami swoich błędów. Poza tym, organ nie wykazał, iż zmiana stanu prawnego miała wpływ na zmianę stanowiska w sprawie – czytamy w orzeczeniu Sądu.
Wyrok WSA jest nieprawomocny, co oznacza, że Główny Inspektor Farmaceutyczny najprawdopodobniej odwołał się od niego do NSA. Sprawa będzie miała zatem ciąg dalszy. Natomiast apteka „Homeopatyczna Pod Wagą” figuruje w Rejestrze Aptek jako „aktywna”.
Sygn akt. VI SA/Wa 2015/19
